ผู้เขียน หัวข้อ: Review : REMAP เรียกความแรงด้วยงบเบาๆ All New D-Max 2.5 AT  (อ่าน 81674 ครั้ง)

ออฟไลน์ the kit

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1,020
Re: Review : REMAP เรียกความแรงด้วยงบเบาๆ All New D-Max 2.5 AT
« ตอบกลับ #60 เมื่อ: พฤษภาคม 26, 2020, 12:51:37 »
เดือนที่แล้วได้ “ย้อนวันวาน” ในเรื่องชีวิตส่วนตัว
เดือนนี้ขอย้อนวันวานในเรื่องรถ ตั้งแต่ ม.2 ขึ้นมา โดย “คัดเฉพาะ” ที่ผมประทับใจ

สมัยก่อนผมชอบแต่งรถมากกกกกก  และผมเชื่อว่าหลายคนในที่นี้ ต้องเคยเปลี่ยนท่อ, เปลี่ยนล้อ, แต่งเครื่อง และอื่นๆ อาจจะเพื่อความสวยงาม หรือเพื่อความแรง ก็ตามแต่.. :)

จาก "ปสก.ตรง" เมื่อครั้งยัง "ละอ่อน"
ที่ไหน “เขาว่า” แรง เขาว่าดี ผมก็ "เฮ" ไปกับเขาด้วย
ไอ้ "เขาว่า" มันมาในหลายรูปแบบ เช่น หนังสือรถ, เพื่อน, เพื่อนของเพื่อน, ลอยมาตามลม หรือแม้แต่ "สูตรผีบอก" ก็ตาม
รถที่ผมประทับใจ จากจำนวน “สิบกว่าคัน” ที่เป็นเจ้าของและรวมถึงใช้อยู่ตอนนี้
 
ตอนนั้น สมัยนั้น รถคันแรกที่ได้มาเลย คือ
Subaru 1800 GFT-5 Coupe คันนี้เป็นรถส่วนตัวของผม เป็นรถคันแรกเลยที่ผมได้มา เป็นรถใหม่ป้ายแดงต่อจาก “คุณพ่อ”
ซึ่งพ่อผมได้ใช้ไปแล้ว สองหมื่นกว่าโล
ยังเด็กอยู่เลย ใบขับขี่ก็ไม่มี แต่ขับ "Coupe" 2 ประตูแล้วนะ... 8)

รถแรง ขับมัน ภายในล้ำกว่าเพื่อนร่วมรุ่นในยุคนั้นเลยนะ ในยุคนั้น ในรถ Class เดียวกันหรือใหญ่กว่าหน่อย ผมยังไม่เคยเจอคันไหน มาสวนคันนี้ได้เลยนะ!!
การขับในตอนนั้น น่าจะอารมณ์เดียวกับ "กระบะบ้าพลัง" ในตอนนี้
ยังเด็กมาก ยังไม่รู้ว่าอะไร คือ "อันตราย"
ยางติดรถ ขอบ13" ทนความเร็วได้เท่าไรก็ไม่รู้  เรือนไมล์สูงสุด 180 ตามกฎหมายญี่ปุ่น เพราะคันนี้ "Made in Japan" แท้ๆ
แต่ลากสุด 4 ส่ง 5 ก็ "ร้อยแปด" แล้วนะ 
คันนี้วิ่งได้ทะลุไมล์  วิ่งจริงๆ
อ่อ คันนี้ เกียร์เดินหน้า 5 Speed ถือว่าเป็น "ตัวจี๊ด" และทันสมัยของยุคนั้นๆ เลยนะ!!

ข้อเสีย ของคันนี้ คือ  ล้อแต่งหายากกว่าใครเขาเพื่อน เพราะ “รูพิศดาร” มัน 4รู 120 หรือไงนี่แหละ  แต่ถึงมีเปลี่ยน ก็ใช่ว่าจะมีตังค์เปลี่ยนนะ!!
คันนี้เดิมๆ ทั้งคัน ยกเว้นเครื่องเสียง กว่าจะเก็บ “ค่าขนม” ใส่ได้ ก็นานพอดู
Front Pioneer รุ่นเล็ก + 6X9 ของ Pioneer อีก 1 คู่ จบ
ท่อเดิมมันเงียบ แต่เสียง “Boxer” มันเร้าใจมาก แต่ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่า มัน คือ ลักษณะของเสียงเครื่อง  นึกแต่ว่ามันสะดุด 
แต่เร่ง “ติดตีน” ชะมัด  ตอนนั้นผมอยากให้ท่อมันดังอีกหน่อย แต่ตังค์ก็ไม่มี บังเอิญไปเล่นที่ร้าน “คนเคยเป็นเพื่อน” ที่เป็นร้านท่อไอเสีย
และ “เหลือบ” ไปเห็น  ปลายท่อของรถบัสที่เขาทิ้ง มันเหลืออยู่  เลยให้ช่างที่ร้านมัน “แปลง” ใส่ให้

ก่อนใส่ มีแต่คนห้าม ว่า "มันใหญ่ไป" เดี๋ยวมันจะตลก เดี๋ยวมันจะทุเรศ เดี๋ยวมันจะเสียรถนะ เพราะปลายท่อเดิมติดรถ น่าจะแค่ 1 ½” แค่นั้น
 แต่ปลายท่อรถบัส น่าจะ 3” ไม่ขาด แต่อาจจะเกินนิดหน่อย!!
แต่ผมจะใส่!! ทำไปผมจะใส่!!
พอใส่เสร็จ “ส่ายหัว” กันเป็นแถว  แต่ผมชอบ!!!

เสียงมันแตกและห้าวมากกว่าเดิมเยอะ แต่ในเก๋งยังเงียบเหมือนเดิม
ก็แหง๋ล่ะ มันเปลี่ยนแค่ปลายท่อนี่หน่า!!
ใส่แล้ว รถไม่ได้วิ่งมากกว่าเดิม แต่ใจรู้สึกเองว่า “มันเจ๋ง”
ไม่รู้ว่า HKS แอบมาเห็นรถผมแล้ว นำเอาไปเป็นต้นแบบ Super Drager หรือเปล่านะ!!!

คันที่สอง คือ Isuzu มังกรทอง 90HP ปี1990 หรือ 91 โดยประมาณ คันนี้แต่งเยอะมากกกกกก
ล้อติดรถมาเป็น ยางหนาขอบ 14 ยางบรรทุก ก็อย่างว่ามันเป็นรถกระบะ มันก็ต้องเป็นแบบนั้น
คันนี้ออกจากศูนย์ปุ๊ป ก็วิ่งไปหาร้านแม็กร้านยางทันที
เลือกลายเอง หกก้านยี่ห้ออะไรจำไม่ได้ ขอบ15x8.5 Offลึกๆ ยาง 205/50-15 Pirelli P7 มันก็จะดึงแก้มยางป่องๆ แบบโดนัท
ต้องเติมลมยางแข็งๆ ไม่งั้นเดี๋ยวมัน "ซึม" ปัจจุบันนี้ เขาเรียกว่า "Flush Style" ใช่หรือเปล่า ไม่แน่ใจ
ล้อยื่นออกนอกตัวถังประมาณ 2” เห็นจะได้ จับโหลดทันที!! ด้านหน้า 4” หลัง 6” ในวันแรกและครั้งแรก
กลับถึงบ้าน โดน “สวด” ยับ  แถม "คนรถ" ที่ๆ บ้านให้ไปออกรถด้วยก็โดนไม่เหลือ!!!

จากนั้นมาคันนี้ก็ค่อยๆ “สาละวันเตี้ยลง”
เตี้ยจนมันเตี้ยไม่ได้ แต่ด้วย “ใจเกินร้อย”
มันเลยต้อง “เว้าแชสซีย์” ตัดเข้าไปครึ่งของความหนาแชสซีย์เลย แล้ว “ดาม” เพิ่ม ให้แข็งแรง
โหลดจนไม่รู้เลยว่า กดไปกี่นิ้ว!! รู้แต่เพียงว่า หูแหนบห่างจากพื้นแค่กล่องฟิลม์แนวนอน

เตี้ยขนาดที่ว่า ตกหลุมนิดหน่อย หัวเพลาหลังมากระแทกกับพื้นกระบะหลังเลยทีเดียว!!
วิธีแก้ เสียงดัง "แคร้ง" ที่มันกระแทก  รองเท้าแตะสีเหลือง ต้อง "สีเหลือง" ด้วยนะ มันแนวดี
ถอดหูออก แล้วทากาวยางปิดบนหัวเพลาซะ แค่นี้ก็เงียบ!!
แต่ถึงยังไงมันก็กระแทกจนพื้นกระบะมัน "ดุ้ง" ขึ้นมาอยู่ดีนะ  8)
มีครั้งนึง "ยางรั่ว" จะเอายางอะไหล่จากท้ายกระบะออกมาเปลี่ยน
เออ...  เอายางลงได้  แต่ดึงออกจากด้านท้ายไม่ได้ เพราะมันเตี้ยไป  ;D ;D ;D ;D
สมัยนั้นยังไม่มี “ถุง” นะ   สดอย่างเดียว  จะมีทันสมัยหน่อยก็ “Hydrolic” แต่แพงเหลือเกิน...

ล้อคันนี้ เปลี่ยนไปมาหลายแบบหลายแนว เกิน 10 ชุด!!
ชุดสุดท้าย ก่อนขายคันนี้ไปเป็น Lorinser RSK II แท้ + Yokohama AVS 215/45-17
โคตรแพงในสมัยนั้น
สมัยนั้นภายใน เขานิยม “ครีม” เขาว่าหรูแบบ “เบนซ์”
แต่ผมนั่งรถเพื่อนแล้วรู้สึกว่ามัน “สะท้อนแดดแล้วแยงตา” เลยไม่เอา
พวงมาลัย Benetton 4 สี หัวเกียร์ “ลูกสนุ๊ก”  กระจกมองหลังยาวเต็มกระจกหน้า 5 ช่องหรือ 7 ช่องนี่แหละ
ถ้าไฟหน้าคันหลังสูงหน่อย  รถเราสว่าง แ_งทั้งคัน!!
เครื่องเสียงพอควร Front Alpine 7611 คู่หน้า MB Quart 6” แยกชิ้น + Sub Boston 10” 1คู่
Amp อะไรจำไม่ได้ 2 ตัว  ส่วน CD changer ไม่ได้ใส่ เพราะ “โคตรแพง” และทนสะเทือนไม่ค่อยได้

อ่านหนังสือรถมา อยากแรงต้อง "ยัดหอย"
เรื่องร้านก็ "เดา" เอา จากหน้าโฆษณา เลือกที่มันไม่ไกล จากบ้านที่กรุงเทพนัก เพราะ "กลัวหลง" 
จิ้มเลย เอาร้านนี้แหละ!!!

ความแรงของเครื่องเดิม จับยัด Turbo Nissan Z18 boost แค่ 7psi + แต่งปั้มช่วย
เกจ์วัดบูสถ์ดีๆ ที่ร้านมีขาย แต่ผม "งบหมด"
ก็เลยต้อง "ดัดแปลง" เอาเกจ์วัดลมของถังแก๊สเชื่อม เลือกเอาแบบที่ "PSI" น้อยสุดมาใช้
ถ้าจำไม่ผิด มัน 30 หรือ 50 psi นี่แหละ
แต่รถผม บูสถ์สูงสุดแค่ 7psi มันเลย "กระดิก" นิดๆ ให้จิตใจกระชุ่มกระชวย ก็ดีใจแล้ว

ตอนติด Turbo ทางร้านถามว่าใส่ “พักกลาง” ด้วยไหม?
ด้วยความที่กลัวมันดังมาก เลยขอพักกลาง+ท่อออกท้าย
พอติดตั้งเสร็จ เอาออกมาลองวิ่ง รู้สึกได้ว่ามันวิ่งดีกว่าเดิม  แต่เงียบไป ไม่ถูกใจวัยรุ่น เลยต้องแก้ใหม่

แต่ร้านบอกว่า ถ้าจะเดินท่อใหม่ต้องคิดเงินเพิ่ม!!
เลยถามกลับว่า มีแบบไหนที่ไม่ต้องจ่ายเพิ่มไหม? ตังค์หมดแล้ว!!
ร้านบอกว่า ตัดตั้งแต่พักกลางทิ้งเลย ไม่มีค่าใช้จ่าย!!  เอาไหม??
เอาซิ จัดไป อย่า! ไปรอ  ตอนนั้นไม่สนแล้วว่ามันจะดังอะไร ยังไง
ขอให้มันดังอีก จะถูกใจมาก!!

สมใจอยาก!! แค่ start “เสียงหอย” ก็ร้อง "ครวญคราง" เร่งเบาๆ แ_ง ดังยังกับรถ GMC ทหาร
แต่ยอมรับเลยวิ่งมาก  วิ่งมากๆ  ลืมบอกไปว่า ราคา Turbo ทั้งชุดรวมติดตั้ง รวมท่อ 10,000 บาทถ้วน ในสมัยนั้น

ขนาดท่อไอเสีย 2 1/2” เหล็กล้วน ตัดสั้นแล้ว ออกหน้าเพลา กดลงพื้น
เวลาวิ่งทางฝุ่น ยังกับ “ยานอวกาศ” Landing พื้นโลก!!

คันนี้ "ต้องตา" แมวมองจากหนังสือรถเลยได้ "ฉายรูป" ลงเล่มกับเขาด้วยเหมือนกัน..


คันที่สาม ที่ประทับใจในตอนนั้น
ช่วงนี้หาเงินเองได้แล้ว และ “บ้าแต่งรถ” มากกกกกกก
Honda Civic ตาโต 1.6 VTEC เกียร์ธรรมดา
คันนี้ก็เช่นกัน ออกจากศูนย์เสร็จ ก็วิ่งหาร้านแม็ก
เริ่มต้นด้วย ALPINA "ก็อป" เลยจ้า 205/40-17 "โยโกะ ทาคาโน่" 510
ด้วย “ประสบการณ์” โหลดมากพอควร แต่กำลังด้าน “ทุนทรัพย์” ยังไม่มากพอ
เลยนำช็อคอัพเดิม นำมาทำเป็นสตรัทปรับเกลียว โดยให้ “คนเคยเป็นเพื่อน” ที่เป็นลูกร้านท่อไอเสีย
ช่วยทำให้ โดยที่ผมเป็น “คนคุมงาน”
ช็อคอัพ “ไม่มีการตัด” มาอัดน้ำมันใหม่โดยเด็ดขาด เพราะ “ลองโง่” มาแล้ว
ที่ไหนว่าแน่ ลองมาหมด ไม่ทนซักราย
สปริงก็เช่นกัน ไม่มีการตัด แล้วมาขดใหม่โดยเด็ดขาด แข็งและไม่ทน  ค่า K เสียไปตั้งแต่โดนความร้อนแล้ว
ช็อคอัพของรุ่นนี้ดี ผมสามารถเลื่อนถาดมาได้ต่ำมาก จึงสามารถทำให้รถเตี้ย แต่ยังคงนิ่ม
ต้องขอยืมสโลแกนของร้านโหลดประจำของผม “เตี้ย นิ่ม สวย”
 
ล้อคันนี้ก็เปลี่ยนไปมาเป็น สิบกว่าชุด เช่นกัน
ชุดสุดท้าย ก่อนขายไป คือ BBS RS ก็อป ขอบสองชั้น  ล้อหลังโหลดถึงขอบแม็ก  ด้านหน้าโหลดอมยางหน่อยๆ
ด้วยขอบมันลึก ทำให้ “ยัดไม่เข้า”  ถ้าใส่ก็โหลดไม่ได้
บ้าไม่บ้า คิดดู  ตัดขายึดปีกนกบนให้สั้น เชื่อมแล้วดามเพิ่ม เพื่อให้มัน “แบะ” เพื่อยัดล้อชุดนี้เข้าไปได้!!

เครื่องเสียงคันนี้ จัดเต็มมาก ชุดใหญ่พอควรเลย Front Pioneer รุ่นใหญ่ ตระกูล 8
ลำโพงหน้า-หลัง MB Quart 6 ½” ผ่าน Power Amp Denon
ซับ 12” JBL 1000GTi ขับด้วย Kenwood 1023
ปรุงแต่งรสด้วย Pre Zapco SXSL  กระหึ่มสุดติ่ง

สมัยนั้น อู่ทำฮอนด้าดังๆ มีเยอะนะ ไม่ว่าจะแถวลาดพร้าวร้อยกว่า หรือหลัง ABAC ราม
ผมเคยคิดจะ “ติดหอย” แต่รู้สึกว่า มัน “หลายอัฐ” มากไปหน่อย แถมยังต้องทำอีกเยอะพอควร มันจึงจะวิ่งได้ดีและวิ่งได้ทน
และผมยังต้องเดินทาง ไป-กลับ "บ้านนอก" ค่อนข้างบ่อย  ผมจึงล้มเลิกความคิดนี้ไป
ผมจึงให้ร้านดัง ย่านพัฒนาการ  ทำขัดลื่น ขัดพอร์ต เจียแคม สูตรของทางร้าน
ใส่ Header ของ Spoon ท่อใหม่ใหญ่กว่าเดิมอีกนิดๆ พร้อมพักปลาย HKS Super Drager
วิ่งขึ้น ลื่นขึ้น แต่รอบต้นๆ เหมือนแรงไม่ค่อยมี  แต่ถ้ารอบสูงแล้ว “จี๊ด” กว่าเดิมเยอะ
“TEC เปิด โลกเปลี่ยน”
Civic นี้ก็ "ต้องตา" แมวมองอีกคัน ได้ลงหนังสือแต่งรถชื่อดังในตอนนั้น และเขาขอให้ไปจอดโชว์ที่หน้าสถานบันเทิงแถวรัชดา
ให้ "หนึ่งเมา" สำหรับสี่คน แถมได้ "Black" มาอีกขวด!!

ช่วงที่อยู่ “กรุงเทพ”
ขับแต่รถยนต์ มันเบื่อ  จะซื้อมอไซค์ ที่บ้านก็ห้าม ถ้ารู้ “โดนด่า” แน่นอน
แต่มันอยากได้ ทำไง??  แอบซื้อซิคร้าบ
VFR400RR  NC30 เป็นรถมือสองจากญี่ปุ่น เป็นมือหนึ่งในไทย จำได้ว่า ซื้อมา “แปดหมื่น” พร้อมทะเบียน
เอามาไว้ขี่เล่นตอนค่ำคืน  คิดว่าตัวเองเป็น “อาหลาง”
คันนี้แต่งไปนิดหน่อย แค่เปลี่ยนปลายท่อเป็นของ Moriwaki Mark II
ขี่สนุก รอบจี๊ แต่ถ้าติดไฟแดงก็ “โคตรร้อน” และถ้าขี่นาน เมื่อยข้อมือ เมื่อยคอ ปวดหลังพอควร
ขนาดตอนนั้นยังหนุ่มๆ นะเนี่ย  ถ้าเป็นตอนนี้คงขี่ได้ ไม่กี่สิบโล ลงมาอาจจะเดินไม่ได้!!
 
คันสุดท้ายที่ประทับใจ
หาเงินได้ ช่องทางดี กำไรเยอะ
“ขุนแผนเยอรมัน” คือ คำตอบที่ดีที่สุด ในตอนนั้น
MB C220 Elegance สี Silver ประกอบนอก ป้ายแดง  สั่ง Option เอง
ตอนไปจอง ได้เจอกับ “นางเอกดัง” ที่เคยแสดง “รองต๊ะ แล่ปแปล๊บ”  เธอสวยจริงๆ 
ไอ้เราก็ “จะหรู” แล้ว
มี Rolex "สองกษัตริย์" Boysize ใส่,
เสื้อ Ralph Lauren POLO + Armani Jean + Salvatore Ferragamo Shoes แล้วนะ
เหลือแต่ MB ที่สั่งยังไม่มา  แต่สนใจจะนั่ง C220 กับผมไหมน้อ????

แต่พอเหลือบไปเห็น แฟนเธอที่เป็น “ญ ข้ามเพศ” ขับ W140 S500 Coupe เท่านั้น
“ความหวัง หมาน้อย” เป็นอัน จบข่าว!!  ;D ;D ;D

คันนี้ก็เช่นกัน ออกมาปุ๊ป วิ่งเข้าหาร้านแต่งปั๊ป
แต่ผิดกันกับคันอื่นตรงที่ ไม่ได้วิ่งเข้าร้านแม็กก่อน
แต่วิ่งเข้าร้านเครื่องเสียงก่อน เพราะ รถรุ่นนี้ไม่มี เครื่องเล่นมาให้จากโรงงาน!!  มีแต่ฝาดำๆ ปิดไว้ เพื่อลดภาษีนำเข้า!!
ไม่มีเครื่องเล่นมาให้ แต่มีลำโพงมาให้!! แปลกดีไหม?  ลำโพง "ตราดาว"

เจ้าของร้านเครื่องเสียงชื่อดัง ย่านรัชดานี่ ผมอุดหนุนเขา ตั้งแต่ร้านเขายังเป็น “สวนมะม่วง” อยู่เลยนะ
และก็เหลือเชื่อมาก เขาจำผมได้ทุกวันนี้ ขนาดไปเจอที่มอเตอร์โชว์ล่าสุดนี่ เขายังมาทักทายและ “คุยวันวาน” กันอยู่เลย

คนเราจะจำกันได้ดี มีอยู่ 2 เรื่องหลักๆ
ดีได้ใจ กับ ชั่วได้ใจ!!

คันนี้เริ่มเบาๆ แค่ใส่ Front เป็น Pioneer M850 กับ Amp ง่ายๆ หนึ่งตัว แต่ยังลำโพงเดิมติดรถอยู่ ตู้ CD ก็ยังไม่ใส่
เพราะยังเผื่อเอาเงินไปเปลี่ยนล้อใหม่ แทน “กระทะล้อ” ที่ปิดด้วยฝาครอบพลาสติกตราดาวจากเยอรมัน 
เจ้าของร้านเครื่องเสียงนี้ ก็เพิ่งออกรถมาเป็น C220 โฉมเดียวกันกับผม แต่ของแกเป็นรุ่น Sport แอร์หมุน เบาะผ้า
ส่วนของผม หนังแท้ตัวดีที่สุดเท่าที่มีให้เลือกในตาราง แอร์ดิจิตอล

มี “เบนซ์” ถ้าจะเปลี่ยนล้อ จะนึกถึงล้ออะไรเป็นลำดับแรก?
ใช่ ต้อง “AMG” เลือกเลย 5ก้านหนาๆ ชื่อรุ่นอะไรไม่แน่ใจ เอาแค่ ขอบ 17 หน้า-หลังต่างขนาด
เพราะ “กลัวกระด้าง” เสียเบนซ์
ยาง 225/45-17 หน้า และ 245/40-17 ในด้านหลัง + สปริงโหลด Eibach รุ่นที่เตี้ยลงมานิดหน่อย
ใช้ไปได้ไม่กี่เดือน รู้เลยมัน “ติ๋ม” มาก  เสียดายเงินที่เปลี่ยนมาก็เสียดาย แต่ต้องไปต่อ...

Carlsson ขอบ18 ก็มา ลายซี่ๆ น่าจะรุ่น 1/16 ยางมิชลิน 225/40-18 ตัว Top
โหลดเพิ่มด้วยสปริง Eibach รุ่นที่มันเตี้ยสุด เปลี่ยนยางรองสปริง ใส่แค่ “หนึ่งติ่ง” หน้า-หลัง + ช็อคอัพยอดนิยมในยุคนั้น
KONI เหลือง ตัวสั้น  ด้านหลังเกือบถึงขอบแม็ก ด้านหน้า “ปริ่ม” หัวยาง
จบไประยะหนึ่ง...

กลับมาเครื่องเสียงต่อ คราวนี้ “เล่นใหญ่”
ไปที่ร้านเดิม รถเจ้าของร้านตอนนี้ “มาครบ” แล้ว
ล้อ Lorinser RSK II + Aeropart รอบคันจาก AMG + สปริงโหลด Eibach ในด้านหน้า แต่ในด้านหลังสปริงเดิมติดรถ!!
คงคิดแล้วใช่ไหมว่า มันคง “ดูไม่ได้” ตลกแน่นอน ท้ายโด่ง
แต่เปล่าเลย ท้ายมันเตี้ย “สมส่วน” เพราะมันหนักเครื่องเสียง ที่จัดเต็ม รวมถึง รูปแบบการติดตั้งที่ใช้แผ่น Stainless มาขึ้นรูป

รถผมเองก็เปลี่ยนใหม่หมด
Front Clarion 9170 + CD Changer 12 แผ่น โมเพิ่มเพื่อดู “VCD”
จะดูได้ไงถ้าไม่มีจอ!!  ก็ใส่ Clarion TVX4151 จอสีแบบ Slide โคตรทันสมัยเลยกู ราคาถ้าจำไม่ผิด ณ ตอนนั้น 3-4 หมื่น!!
สำหรับ TV ตัวเดียวนะ
แม่เจ้า กูกล้าใส่ไปได้ไงว่ะเนี่ย!!!
ตอนนั้น Sony Kirara basso 29" ที่ห้อง ราคาอยู่ "หกหมื่น" แต่นี่แค่ 4" ยัง 3-4 หมื่น!!

หน้า-หลัง AURA 6 ½” ซับ 12” จาก AURA เช่นกัน ขับด้วย PowerAmp MMAT 3 ตัว
สายลำโพง+สายสัญญาณ+สายไฟ อย่างดี ทั้งหมดนี้ “หลายแสน”
แต่เสียงที่ได้ ผมชอบมากนะ เบสนุ้มลึก เสียงนักร้องลอย รายละเอียดดี ชุดนี้ไม่จำเป็นต้องมี “Pre-Amp” เลยนะ

เครื่องเสียงจบ แต่ล้อยังไม่จบ ยังไปต่อที่
Carlsson 1/6, MAE, Brabus Block IV  1ชิ้น, Block IV 3ชิ้น ทั้งหมดเป็น ขอบ 18
ชุดสุดท้าย ก่อนเลิกแต่ง Brabus Block III 3 ชิ้น หน้าตื้น-หลังลึก 225/40-18 กับ 265/35-18 ตามลำดับ
ความเตี้ยยัง “ลากดิน” คงเดิม 
หลายๆ คนในรุ่นผมที่อ่านอยู่นี่ อาจจะเคยเห็นคันนี้ ในที่จอด VIP ด้านหน้าทางเข้าของ Taurus, Narcissus หรือ Future เจ้าพระยามาบ้าง
เพราะ ผม "สถิตย์" แทบทุก ศุกร์ เสาร์!!
ส่วนแถว "เหม๋งจ๊าย" มีไปจอดเล่นบ้าง แค่คุยโทรศัพท์ แถวหน้าร้าน "ไม่ใช้มือ" ประมาณนั้น

คันนี้ไม่ได้แต่งเครื่อง ท่อไอเสียเปลี่ยนแค่ปลายท่อเป็นของ BRABUS กลมคู่ ไม่เฉียง
เพราะ รถมัน “อืดมาก” จะเอาไป “วิ่งไล่” กับใครเขาคงไม่ไหว
ตอนนั้นจริงๆ มันก็มี "ชุดเพิ่มความแรง" จากนอกตรงรุ่นขายนะ  แต่ราคาก็ "ตามดาว"
ส่วนในไทย ก็มีร้านรับ "ติดหอย" นะ ใช้ "หอยเล็ก" อัดแรงดันต่ำๆ จำไม่ผิด ไม่เกิน 5 psi แต่ราคาก็ไม่ได้ตาม "บูสถ์" นะ
"ดาวก็ยังคงเป็นดาว" อยู่เสมอ!!
และจริงๆ ที่ผมไม่เอา เพราะ คิดว่ายังไงมันก็แรงกว่านี้คงไม่เท่าไร และที่สำคัญ คือ กลัวว่ามัน "ไม่ทน"
 
ความ “จุกจิก” ก็ตามเรื่องตามราวรถยุโรป ผมใช้ไป “เกือบสามแสนโล” จึงยกให้น้องสาวไปดูแลต่อ..
ตอนนี้คันนี้ยังอยู่นะ เพียงแต่ยกขึ้นกลับสู่สภาพเดิมๆ ยกเว้นเครื่องเสียง ที่เปลี่ยนแปลงซ่อมแซม ตามเหมาะสม..

หลังจากรถที่ประทับใจที่ว่ามา
ผมก็แทบ "ไม่แต่งรถ” แล้ว อาจจะมีนิดๆ หน่อย
เปลี่ยนล้อ+ยาง, เครื่องเสียงอีกนิดหน่อย  ความแรงเครื่องยนต์แทบไม่แตะ
ยกเว้นคัน DMAX ที่ Remap ได้มารีวิวให้ฟังนี่แหละ
เป็นเพราะ มีครอบครัว เงินที่แต่งรถก็เริ่มจะเสียดาย

ศรีภริยาผม “ไม่เคย” ห้ามนะ  จะแต่งรถหรือทำอะไรก็ตาม
เพียงแต่เธอว่า เอาไปซื้อนาฬิกาหรืออะไรอย่างอื่น ที่มันเบื่อแล้วขายต่อ อาจจะขาดทุนนิดหน่อย หรืออาจจะกำไร น่าจะดีกว่า...

หลายๆ อย่าง ในมุมของเธอ มันทำให้เรามอง ทำให้เราได้คิดในอีกมุม
แต่งรถไปเยอะแค่ไหน เวลาขายต่อ ไม่เคยเห็นมันจะบวกรวมไปในตัวรถ แถม "โดนกด" มากกว่ารถ STD อีกต่างหาก
แต่ก็ไม่ได้ จะไปต่อว่า คนที่นิยม "แต่งรถ" นะ
มันเป็นไปตามช่วงอายุ มันเป็นไปตามวัย
ตอนนี้คิดอีกแบบ ต่อไปอาจจะคิดอีกแบบ ในเรื่องๆเดียวกัน ก็เป็นได้

คนที่ชอบแต่งรถ ก็จงแต่งต่อไป..
ผมมีคำคมและกำลังใจมามอบให้...
"ตราบใดที่อำเภอยังไม่ปิด  ผมก็ยังมีสิทธิ์แจ้งเกิดได้เสมอ..."  8)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 27, 2020, 09:51:19 โดย the kit »
"อยู่กับสิ่งที่มี.. ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน.. และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"

ออฟไลน์ the kit

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1,020
Re: Review : REMAP เรียกความแรงด้วยงบเบาๆ All New D-Max 2.5 AT
« ตอบกลับ #61 เมื่อ: มิถุนายน 19, 2020, 09:19:09 »
เรื่องเล่า เมื่อเดือนที่ผ่านมา..
มี "แฟนๆ" ชอบกันมากมาย..  In Box มาว่าอยากฟังเพิ่มอีก!!
เอาคันอื่น ในหลายๆ คันที่ผมมีมาเล่าเพิ่ม หรือเอาคันเก่าที่เล่าแล้ว มาขยายเพิ่มก็ได้... อยากฟัง
จากกระทู้รีวิว มันก็จะกลายเป็นกระทู้ "ประสบการณ์ทางบ้าน" ไป

แต่...
เอาก็เอา...เพราะคัน Dmax ไม่มีอะไรจะเล่าเพิ่ม..
แต่ถ้า "หมดมุก" เมื่อไร..  ขอห่างหายไม่เล่า ไม่เขียนต่อนะ...
หรือถ้า "มีมุก" เข้ามาเมื่อไร จะเข้ามาเล่าให้ฟัง แต่เมื่อไรนั้น ไม่แน่นอน....

เนื้อหาความเดิมจากเดือนที่แล้ว
Subaru 1800 GFT-5 Coupe คันนี้เป็นรถส่วนตัวคันแรกของผม ตอนยังเด็ก
แต่รถที่ผมหัดขับจริงๆ เป็นรถจากออสเตรเลีย "Valiant" เป็นเครื่องเบนซินหกสูบ น่าจะ “สามพันกว่า” ซีซี
คันใหญ่และยาวมาก ใหญ่กว่า "แคมรี่" แต่เล็กกว่า "S Class"

ตอน "หัดขับ" ต้องรองเบาะเพิ่ม เพราะยัง "ตัวเล็ก" อยู่
จะไม่เล็กได้ไง ตอนนั้นแค่ "สิบขวบ" ป.4 เอง
ตอนหัดขับ ในตอนแรกรู้สึก “ยากมาก”
คลัชท์ก็แข็ง พวงมาลัยก็หนัก รถคันนี้ไม่มีเพาเวอร์และเป็นรถคันใหญ่ มันก็จะประมาณนี้
แต่ก็ขับจนได้ แม้ขาจะไม่ถึงดี หัวก็ “พ้น” พวงมาลัยมานิดหน่อย
แต่ด้วย “ใจรัก” และชอบอะไรที่มันเกี่ยวกับรถมาก ไม่ว่าจะรถยนต์หรือ “มอ’ไซค์”
รถคันนี้ เพื่อนผม เรียกว่า “เจ้าคุณปู่”

จากขับรถเป็นได้ น่าจะ 4-5 เดือน ก็มีความจำเป็นที่จะต้องเข้ากรุงเทพโดยด่วน และที่บ้าน คนที่ขับรถเป็นก็ไม่อยู่
ผมเลยต้องขับรถตู้ Toyota Hiace เกียร์คอ พร้อมกับย่าและคนงานเข้ากรุงเทพ!!
ทั้งที่ไม่มีใบขับขี่หรืออะไรทั้งนั้น โดยย่าเป็นคนบอก “ขับได้ เชื่อย่าซิ”
"แม่เจ้า...."

ขับรถจาก "บ้านนอก" เข้า "กทม." ในสมัยนั้นไม่ง่ายและใช้เวลานานมาก เพราะยังเป็น "เลนสวน" ไม่ใช่ หกเลนแปดเลน เหมือนปัจจุบัน
ตั้งแต่วันนั้นจนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่ขับรถเป็นก็ใช้รถมาตลอด จากวันนั้นถึงวันนี้ ผมน่าจะขับมา "กว่าสองล้านกิโลเมตร" ถึงขาดก็ไม่เยอะ หรืออาจจะเกินก็ไม่แน่

อุบัติเหตุเล็กน้อย เช่น ชนหมาตาย, เฉี่ยวนู่นนี่นั้น น่าจะเกินสิบครั้ง
อุบัติเหตุใหญ่ ตั้งแต่ขับมา เจอมาหนึ่งครั้ง ตอนใช้ Vigo DBC 4x4 Top เพราะ "หลับใน"
ขับอยู่ดีๆ "ภาพตัด" กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ลงข้างทาง แตะเบรคได้นิดหน่อยแล้วก็ไปบวกกับ "ต้นก้ามปู"
ความเร็วที่หน้าปัด “ค้าง” อยู่ที่ 70 กม./ชม. ในตอนชน
โชคยังดีที่ “ไม่ตาย” ไม่มีอะไรหัก ไม่มีอะไรบุบ ไม่เสียหล่อ แต่ก็โดน “เย็บ” ไป “สิบกว่าเข็ม”
ส่วนตัวรถไม่ต้องพูดถึง “GOA”

เรื่องราวตั้งแต่ “ซิ่งรถ” ขับเร็ว มุด ปาด และอื่นๆ ทำมาหมด ยกเว้นอย่างเดียวที่ไม่ชอบ..
เคยแต่คิด แต่ไม่ทำ คือ “วางมิด” คันอื่น..
ไม่ใช่ว่า “ดีเด่” อะไร แต่รู้สึกว่า มันเป็นการ “เล่นแรง” เกินไป  แค่ “กั๊ก” ก็พอ...

ช่วง “วัยละอ่อน” ถ้าอยู่หลังพวงมาลัย ถ้าได้ “แข่ง”
แม้จะเป็นการแข่งแบบไม่มีถ้วยหรือรางวัลใดๆ เป็นการขับแข่งที่ผิดกฎหมายบนถนนสาธารณะทั่วไป
ก็จะขับแบบไม่ยอมใคร แพ้ไม่ว่า รุ่นใหญ่กว่าแค่ไหนก็ไม่สน ขอให้ได้ลอง...

ยิ่งช่วงใช้ Isuzu มังกรทอง หลังจากติด “Turbo” มาเพิ่ม
เสียง “หวีด” กินลมจากใบ “Turbine” เรียกจิตวิญญาณ “ความห้าว” จะมากมาย
มีประทับใจสุดๆ จากคันนี้ “สองครั้ง”
ครั้งแรก จำได้ว่า บนถนนมิตรภาพ ช่วงหน้าฟาร์มโชคชัยเข้ากรุงเทพ เจอ Mitsu 3000GTO สี Silver
เขาได้แซงรถผมมา ความเร็วรถผม ตอนนั้นน่าจะประมาณ 140
ผมเห็น ผมก็อัดตาม..
คือ มันก็เหมือน แบบว่า อยากลอง รู้แล้วว่า “มันต่างกัน” แพ้ก็ไม่เป็นไร
เพียงแค่อยากรู้ว่า 3000GTO 280ps นี่มันแรงแค่ไหน…?  แต่เขาจะเล่นด้วยหรือเปล่า? นั้นก็อีกเรื่อง..
อัดตามไปจี้ ให้เขา “หงุดหงิด สะกิดใจ”
ได้ผลแหะ เขากดขึ้น ผมกดตาม
“ไล่ดูดตูด” ลดแรงลมปะทะ เหมือนเขาจะ “ยกรอ” หรือ “กล่องตัด” ที่ 180 ก็ไม่แน่ใจ
แต่ตอนนั้นผมว่า รถผมแรงถึง แรงยังเหลือ ผมแซงได้ ขึ้นซิครับ รออะไร
รถผมนำขึ้นไป ตอนนี้วิ่ง “ทะลุไมล์” 
ไมล์มังกรทองมีแค่ 180 และเกินจากนั้นนิดหน่อย จะเป็นตัว “Set Zero”
รถผม “ทะลุไมล์” ไปเยอะ แต่จะวิ่งสุดได้ที่เท่าไรไม่รู้ แต่รอบเครื่องตอนนั้น น่าจะมี “สี่พันห้า ถึงสี่พันเจ็ด”
ขึ้นได้และแซงได้!!  อย่า!! เพิ่งคิดว่า รถผมแรงกว่าเหรอ??
จริงๆ มันคงไม่ใช่ ผมเดาว่า น่าจะเป็น “กล่องตัด”

ผมแซงเขาไป เขาก็อัดตามมา แต่เหมือนเขาอัด แต่ไม่ยอมแซง เหมือนดูอาการหรือเพื่อ “กดดัน” ให้เรา “ลน” ไปเอง
เมื่อถึงโค้งค่ายเพชรรัตน์ ซึ่งเป็น “โค้งเอส”
แน่นอนกระบะ หน้าทอชั่นบาร์ หลังแหนบ รึจะไปสู้ “ขับสี่ Full time” ของ GTO ได้
แต่ด้วย “ลูกบ้า” ที่มากกว่า แม้ในโค้งที่ว่า ผมก็ยังใส่สุด
ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่า Out-In-Out, First in First Out คืออะไร
รู้แต่เพียงว่า เข้าไปยังไงก็ได้ ที่ให้มันเหวี่ยงน้อย และสำคัญต้อง “อย่า หลุด!!!”
ยาง “โยโก” AVS 215/45-17 ทำหน้าที่มันได้อย่างดี โดยมี GTO ไล่บี้ตามมาอยู่ข้างหลัง
แม้จะเจอ “ควันดำ” จากปั้มสาย คอยสกัดอยู่บ้าง
ขับสี่ก็ขับสี่เถอะ เจอขับสองดัดแหนบ เว้าแชสสีย์ แต่ “ใจเกินร้อย” ก็ไม่ถอยหนีเหมือนกัน

ผมนำในโค้งไปแบบ “ม้วนเดียวจบ” แต่พอพ้นโค้งเป็นทางลาดตรงลงพระใหญ่ ผมก็เริ่มหนีห่าง
จากนั้นผมก็ยก อัดสุด อัดนานมาหลาย “สิบโล” แล้วกลัวมันพัง
ไม่กี่วิ  GTO ก็ตามมาเทียบแล้วเปิดกระจก...!!!
ปืน เหรอ.....!!???

เปล่า...  เขา “ยกโป้ง” ให้  แล้วขับขึ้นไป ผมเองก็ “ยกโป้ง” ให้เช่นกัน แต่เพิ่งรู้ตัวเองว่า “มือสั่น”
ตอนหลังได้เห็น Mitsu คันนี้อีกที ตอนลงหนังสือแต่งรถ ที่จำได้เพราะ ทะเบียน 6000 กทม. ใส่ล้อ AVS
รถคันนี้ได้แต่งที่ สำนักดังแถวพัฒนาการ เชื่อว่าหลายคนคงผ่านตา

อีกครั้งที่ประทับใจจากคันนี้ คือ น่าจะเวลา “เที่ยงคืนกว่าๆ”
กลับมาจากเที่ยวเห็นจะได้ บนถนน “วิภาวดีเซอร์กิต” เจอกับกระบะ “ไมตี้” สีชมพูโหลดเตี้ย มาไล่ดูดตูด
ตั้งแต่ช่วงออกดินแดง เราก็อัดซิ อย่า!! รอ
ไมตี้ไล่เราได้อย่างสบาย และแซงขึ้นไปด้วยเสียง “หวานๆ”
เจอแล้วกู!!  ว่าแต่ว่า 1G-GTE หรือ 7M-GTE กันแน่ (ตอนนั้น 1JZ-GTE ยังไม่เกิดนะ)
กดไล่ตามไปเลย ถ้า 1G ก็หนี 4JA1 Z18 ได้ไม่เยอะหรอก  แค่2000 เสียงหวานๆ
แต่นี่กดไล่ กดบี้ กระทืบแ_งสุด จนยางหน้าขวาจะระเบิดอยู่แล้ว ยังตามไม่ทัน
ตอนนี้รู้แล้วล่ะ ว่าเจอ “พี่ใหญ่” 7M แน่ๆ แต่ไม่คิดว่ามันจะแรงมากมาย และ “ลากยาว” ได้ขนาดนี้
ด้วยใจที่ไม่ยอมแพ้ ก็ “เฆี่ยน” เต็มที่  “เบิ้ลคลัทช์” ช่วย “ดีดรอบ” อัดต่อไป..
ไม่นานเท่าไร... เสียงความหายนะมาเยือน แต๊กๆๆๆ “เต็มตีน พังคาตีน”
กระเดื่องวาว์ลหัก!!  หายซ่าไปอีกหลายวัน!!

ส่วนคันอื่นๆ เช่น Civic ตาโต ก็ไม่มีอะไร “หวือหวา”
แม้จะแต่งเครื่องมาบ้างจากร้านดังแถวพัฒนาการ ร้านเดียวกับที่แต่ง Mitsu GTO นั้นแหละ
ที่เอารถไปแต่งร้านนี้เพราะอะไร…??
ผมชอบ ชื่อร้านและแบบ “Sticker” ของร้านเขา!!  แต่ฝีมือเขาก็ดีนะ เพียงแต่ “แพง” ไปหน่อย
คันนี้เคยเอาไปแข่ง “Bracket” รุ่น 16, 18วิ กับเขาเหมือนกัน ก็ได้ถ้วยมานิดหน่อย
แข่งแบบนี้ ต้องรู้จัก “กด-ยก-รอ” ใช้สมาธิสูงกว่ารุ่น Open
รุ่นนั้น ตังค์มาก แรงมาก ”แรงตามตังค์ พังตามตีน” ว่างั้น..
เคย “Fluke” ตอกศูนย์กับเขาด้วย “หนึ่งครั้ง”
 
นอกนั้นก็ ปสก.เหมือนคนที่มี “รถแต่งซิ่ง” ทั่วไป
แรงนิดๆ หน่อยๆ เน้นสวย ไว้ “จีบสาว” ก็พอ

C220 คันนี้ ไม่เคยคิดที่จะไปแข่งกับใครเลยนะ แม้ว่าจะมีคน “อยากเล่น” ด้วยก็ตาม
คิดแต่เพียงว่า “Star is not Stone”
แต่จริงๆ ไม่ใช่หรอก รู้ว่าอัดแข่งไปยังไงก็แพ้ เพราะรถ แ_งโคตรอืด
จะไม่อืดได้ไง  ทั้งล้อ 18+ยางที่ใหญ่กว่า C43 AMG แถมเครื่องเสียงอีกเต็มคัน!!
รู้จักไหม? “เรือเกลือ”

Opel Omega Van B รถรุ่นนี้ออกมา ช่วงเดียวกับ Volvo 850 เลยนะ
แต่ที่ไม่เลือก 850 เพราะ ตัวนี้ขับหลัง แถม “โฉม” ยังสวยกว่าเยอะ
รถรุ่นนี้ขับดีมาก ช่วงล่างดีเว่อร์ ยิ่งเดินทางไกล ประหยัดน้ำมันเว่อร์ๆ เลยนะ 14 กม./ลิตร ที่ความเร็ว 140 เห็นจะได้
เครื่อง Ecotec 2.0 เกียร์ออโต้ 4Speed แต่รอบเครื่องต่ำมาก ถ้าจำไม่ผิด วิ่ง 140 รอบเครื่องแค่ 3พันนิดๆ เท่านั้น
คันนี้เครื่องเสียง “จัดเต็ม” แต่ดู “เนียนตา” เพราะเป็นคนออกแบบเอง โดยให้ร้านประจำทำ
Front Pioneer 8250 จอสไลด์ ลำโพงแยกชิ้น 6 ½” หน้า-หลัง Aura + Amp Aura 5CH + Sub JL 10W6 10” คู่ 
ล้อ Brabus Monoblock IV ชิ้นเดียว ขอบ 18x8.5 พร้อมยาง 235/40-18 Dunlop LM701 ทั้ง 4ล้อ
รูติดรถรุ่นนี้จะเป็น 110 แต่ “คว้าน” รูแม็กนิดๆ ก็ใส่รูเบนซ์ 112 ได้นะ

ตอนนี้หันมาเล่น “สายลุย” แล้ว
Toyota D4D DBC 2.5 4WD Manual ซื้อเพราะ อยากลองเครื่อง Commonrail
และอีกส่วน คือ “ของแต่ง” Off Road โตต้ามีให้เล่นเยอะ ก็ไม่ผิดหวังกับของเล่น หมดไปเยอะ...
และก็เพิ่งรู้ว่า “สายลุย” นี่ของเล่นแพง!! ใช้ตังค์เยอะ กว่าทางเรียบแยะ
คันนี้ลงล้อ Mickey Thomson Classic 15x10 Offลึกๆ + BF Mud 32”
เครื่องเสียงจัดเต็มเช่นกัน Front Alpine รุ่นกลางๆ ลำโพง Kicker ทั้งคัน รวมถึงซับ 10” ด้วย
Amp คันนี้ ใช้ของไม่แพง ถ้าจำไม่ผิด Performance 2 ตัว  แต่คันนี้มี Pre-Amp เพื่อเอาไว้สั่ง “ความโจ๊ะ”
สายลุย ตอนเข้าป่า มันต้องมันส์ๆ หน่อยๆ
เครื่องยนต์ตอนนั้น ยังไม่มีกล่องแต่ง กล่องโมใดๆ ทั้งสิ้น เพราะ Commonrail ยังเป็น “ของใหม่” ในไทย
อืดเว่อร์  ตีนปลายคันนี้ กดสุดได้แค่ 140 จบข่าว!!

Honda City type Z 1.5 Auto ซื้อมาให้ “คนงาน” ใช้
แต่ก็แอบเอามาใช้เองด้วย  เครื่อง 1.5 แต่ทำไม มันแรงมากนักก็ไม่รู้ เดิมทั้งคัน แต่ตีนปลาย 200 มีให้เห็น
ติดปีกอีกนิดก็ “บินได้”
เพียงแต่ไม่รู้ว่า บินแล้วจะลงท่าไหนนะ...

Toyota  Altis 1.6 E Limited ซื้อเพราะ “หักภาษี” และขายต่อน่าจะเจ็บตัวน้อย
คนงานก็ใช้ได้ เราก็ใช้ได้ เดิมทั้งคันยันเครื่องเสียง
นิ่มดี “เนิบๆ”

Vigo 3.0 DBC 4WD Manual  Top
ใหญ่ที่สุดในตลาดในตอนนั้น เครื่องแรงมาก ออกมาปุ๊ป ก็แต่งปั๊ป
ยกอีก 2” ยกแบบง่ายๆ ไม่กี่พัน แต่ไปหนักที่ล้อ Mickey Thomson Classic แต่อันนี้เป็นขอบ 16”
+ BF 265/75-16 Mud ลุยดี ลุยมันส์  แต่ช่วงล่าง “โคตรห่วย” แถมเบรกที่เอา “ไม่ค่อยอยู่”
เครื่องเสียงย้ายมาจากคันเก่า หลายๆคันผสมผสานกันไป ก็ใช้ได้อยู่
ขนาดช่วงล่างห่วย ยังกลัวไม่แรง ไม่ติดกล่องเพิ่ม “MegaFire” อีกสามหมื่นกว่า
แรงขึ้นแบบเห็นๆ กดแรงออก “ตูดปัด ตูดเป๋”

Toyota Estima 2.4 Aeras-S มีภริยา ก็ต้องมีลูก มีลูกๆ ก็ต้องมีรถครอบครัว
จะซื้อ Alphard จากเจ้าของ ดูเหมือนจะกลายเป็น “พลขับ”
เมียเจ้าของเลยอาจจะมองดูเป็น “เมียพลขับ” ด้วย  แม้ว่าหน้าตาและบุคลิคไม่ใช่
ก็เลยเลือก Estima หน้าอวกาศ พร้อม “ชุดรบ” มาจากโรงงาน สวยโฉบเฉียว แลกด้วยค่าตัว “หย่อนสามล้าน” มาหน่อยๆ
จากศูนย์ดัง Option เต็ม แถวพระรามเก้า
ออกมายังไม่ทันใช้ ก็วิ่งเข้าไปจัด “Car Entertainment” อันนี้ชุดใหญ่ ไฟกระพริบ
Front Pioneer จอ 7” รุ่น Top  จอกลาง 14”
ลำโพง ให้ร้านประจำ เขาสั่งให้เพราะ เขาไม่ใช่ตัวแทนจำหน่าย Focal 6 ½” หน้า-หลัง
Sub JL 10” คู่ ที่สุดติ่ง คือ Amp McIntosh 5CH  1ตัว  ราคาไม่ต้องพูดถึง  ชุดนี้ “หลายแสน”
นอกนั้นเดิมๆ เพราะมันมา “สวย” อยู่แล้ว

Honda Jazz VTEC ตัวไมเนอร์ ซื้อเพราะ ความน่ารักของตัวรถ
ตั้งใจซื้อมาแต่ง และให้ “ศรีภริยา” ใช้  แต่ไปๆ มาๆ ยึดเอามาใช้เอง
ลงล้อ 17” 205/40-17 สปริงโหลด Tanabe + ชุดสตรัท Tein
“เตี้ยป๊อก” เหมือนกล่องวิ่งได้ เล็กๆ น่ารักดี
เครื่องเสียงชุดใหญ่เลย เพราะยกชุดมาจาก Opel Omega

เครื่องเดิมๆ ไม่แรง แต่ก็ไม่ทำอะไรเพิ่ม นอกจาก “ท่อคู่” น่ารักและดูดี
เกิดมาเพิ่งเคยใช้เกียร์ CVT ใส่ D กดสุดไม่ต้องยกคันเร่ง ยังกับ “รถมอเตอร์” ที่เด็กเล่นวิ่งในราง ประมาณนั้น
เคยเอาไปลง “Quarter Mile” แบบ Meeting Club ด้วย เอาฮา
เท้าซ้ายเหยียบเบรก เท้าขวากดคันเร่งค้างไว้ ให้รอบประมาณ “สี่พัน”
มันก็เร็วในระดับหนึ่ง  แต่ใจจริงๆ อยากจะค้างไว้ “ห้าพันสี่” เพื่อให้ “TEC” เปิด มันคงจะจี๊ดกว่าเยอะ
แต่กลัวพัง แล้วโดน “เมียด่า”  อันนั้น  คงจะ “จี๊ดกว่าอีกเยอะ”
 

Mitsu Triton 2.5 DBC Plus Auto “ปลัดขิก” เขาว่างั้น
เป็นมิตซูในครอบครองคันแรก ซื้อเพราะ “Vigo ลงถนน”
ณ ตอนนั้น ไม่มีรถตัวไหน น่าสนใจ
Triton นี่แหละ นั่งสบายทั้งหน้า-หลัง ตอนที่ซื้อ “ดีเซล” แพงมาก จำไม่ผิด ลิตรละสี่สิบ!!
รถดีเซลขายยากในตอนนั้น ส่วนลดเลยเยอะมากเป็นพิเศษ + สนิทกับเจ้าของศูนย์ ส่วนลดเลยดี่เยี่ยม
 ออกมา ก็จับเปลี่ยนล้อทันที Bradley 16” + BF 265/75-16 AT พร้อมยก 2” เปลี่ยนไฟท้ายอีกหน่อย
แก้อืดด้วยการปรับบูสถ์เพิ่ม “รองแหวน” 4mm. ได้บูสถ์เพิ่มมาอีก 2Psi หมดเงินไป 10 บาท!!
เครื่องเสียงเดิมๆ มาก็มีจอให้อยู่แล้ว แต่ก็เอาจาก “Vigo” มาใส่เพิ่ม
ยอมรับเลยว่า “ไทรทัน” ช่วงล่างและเบรกดีเยี่ยม เมื่อเทียบกับ วีโก้ บอกเลยว่าไทรทัน “มั่นใจกว่าเยอะ”
รุ่นนี้ มีติอยู่ข้อเดียว พวงมาลัยมันจะใหญ่ไปไหน...?

Dmax หัวจรวด 2.5 DBC Auto ที่เอามา Remap มาเล่าให้ฟัง
คันนี้ออกมาปุ๊ป ก็ทำตามสูตรนิยมโดยส่วนตัวของผมเองเลย คือ ยก 2” แบบง่ายๆ
แต่เลือกใส่ล้อ แค่ขอบ 16” เพราะถ้าล้อ 17” 18” ยาง BF ราคาแพงมากๆๆๆ
และใส่ยางได้แค่ 265/70-16 เพราะ Dmax ซุ้มล้อมันเล็ก  ถึงยก 2” ถ้าไปใส่ 265/75-16 ก็มีติด
แต่ติดแบบเฉี่ยวๆ เลยไม่เอา
คันนี้เครื่องเสียงก็ทำเพิ่ม Front Kenwood จอ ติดรถ (จอนี้แพงมากๆๆ เลยนะในตอนออกมาใหม่ๆ)
จำไม่ผิดเกือบห้าหมื่น!! ลองไปเช็คดูราคา ณ ตอนนั้นได้
ลำโพง Diamond Audio 6 ½” ยี่ห้อนี้ เสียงดี ราคากลางๆ หาของยากหน่อย แนวเสียง Focal
Amp 2 ตัว +Sub JL 10” 1ดอก
นอกจาก Remap และทำเครื่องเสียงแล้ว  นอกนั้นก็ STD เลย
รถมันก็ใช้ดี อยู่ด้วยกันมา 8ปีแล้ว ปกติดีทุกอย่าง แม้แต่ยางใบปัดน้ำฝนก็ยังไม่เคยเปลี่ยน!!

Mitsu Pajero Sport 2.4 4WD Top
ก่อนซื้อก็มี “Choice” อยู่ 4 ตัว 3 ยี่ห้อ คือ
Pajero Sport 2.4 4WD Top 1.399
Fortuner 2.4 V 2WD 1.412
Fortuner 2.8 4WD Top 1.599
Everest 3.2 4WD Top 1.599

ไปดู FTN ก่อน “บอกตรง”
โฉมตัวรถน่ะ สวย ดูดี แต่ “โตต้า” ดูถูกผู้บริโภคในไทยหรือมั่นใจในแบรนด์มากเกินไปก็ไม่ทราบได้
Option ที่ให้มาน้อยมาก แม้แต่ในรุ่น Top เบาะนั่งคู่หน้าปรับไฟฟ้าแค่คนขับ
ล้อหลังยังคงเป็น “DUMB” เบรก  เบาะแถวสามพับเพื่อไปปิดกระจกข้างในตอนหลัง!!
ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือน FTN รุ่นเก่า เหมือนแค่เปลี่ยน “กระดอง”
ใส่เครื่องใหม่และตกแต่งภายในเพิ่ม พอไปลองขับมาก็ เออ.........

ไป EVE
โอโห้เหะ สุดยอดเลย Option ดี หลังคาแก้ว ล้อ 20” ลายสวย นู่นนี่นั้น ทุกอย่างจัดเต็ม
ลองขับมา โอ้ว... ดีทุกอย่าง
“ติ” อย่างเดียว... ที่ “ศรีภริยา” ไม่ชอบ เธอว่า “ท้าย” มันดูโบราณไป
ไอ้ผมเอง รู้สึก “เสียว” กับในยี่ห้อกับ "ความไว้ใจได้" อยู่นิดหน่อย แต่ถ้า “เธอ” โอเค  ผมก็โอเคเช่นกัน
แต่ถ้าเธอว่า “ไม่”  อย่า!! ไปเอาดีกว่า.. เดี๋ยวระยะยาวจะไม่ “สบายใจ”

ไป PJS
ผมชอบ “ไฟท้าย” เป็นพิเศษ เขาว่า “ถั่วงอก”
แต่ผมดูว่ามันคล้ายกับ แบรนด์หรูเมกัน “Cadillac”
ระบบความปลอดภัย ระบบ Entertainment และระบบขับสี่ + เกียร์ 8 Speed มันให้มาเยอะ จัดเต็มมาก
ด้วยความสนิทกับเจ้าของศูนย์ ตอนไปลอง เขาก็บอกว่า เต็มที่เลยนะ
เขาบอกว่า หลายคนนี่ “กดไม่ยั้ง ซัดไม่เลี้ยง”
แต่ผมเองกลับขับแค่ 120 แต่ที่ลอง “เน้นๆ” คือ รูดฝาท่อและช่วงขรุขระ
มันได้ใจผมแหะ!! แต่ต้องดูว่า ศรีภริยาชอบด้วยไหม?
เธอว่า เธอชอบ นั่งสบายกว่า Estima เยอะ!!

คันนี้น่าจะเรียกได้ว่า “เหลือเชื่อ” มากที่สุดในบรรดารถที่ผมมีมาทั้ง 14 คัน
“ไม่แต่งอะไรเลย” เดิมๆ ทั้งคัน รถป้ายแดงเป็นอย่างไร รถผมก็เป็นอย่างนั้น
ไม่ว่าจะเครื่องเสียง, เครื่องยนต์และอื่นๆ แม้แต่แบตเตอรี่ตั้งแต่ซื้อมาก็ยังไม่เคยเปลี่ยน!!
อ้อ.. จะมีเปลี่ยนก็คือ ยาง 
ยางที่ผมเปลี่ยนใหม่ ผมก็ยังเลือกใช้รุ่นเดิมติดรถอีก

เป็นเพราะอะไร จากเคย “คัน” และเคยแต่งมาตลอด แต่ทำไมถึงเลิก!!??
ขนาด “ศรีภริยา” ผมยังแปลกใจว่า ทำไมไม่แต่งรถ!!??
แต่เป็นเพราะ รถมันครบจริงๆ 
ทุกอย่างมัน “ตรงจริต”
ล้อก็ดูสวยงาม แม้มันอาจจะดูไม่เต็มเท่า 20”
แต่พอลุยจริงๆ 18” นี่แหละ น่าคบหาที่สุด..
ถ้าจะมี “คัน” จริงๆ ก็คงจะไปหาล้อ 18 + ยาง BF AT ใส่ซักชุด เพื่อเอาไว้ลุยป่าเบาๆ ก็แค่นั้น

ช่วงล่างบางคนบอกมันนุ่มไป แต่ผมว่าพอดี
พวงมาลัยบางคนบอกว่ามันสั่น แต่คันของผมก็ปกติ
คอนโซลกลางบางคนว่าเกะกะขา ผมเองสูง 178 ก็ไม่เห็นว่ามันจะมี ปห.แต่อย่างใด จะนั่ง “กาง” อะไรมันหนักหนา..
แต่จะมีที่ “ติ” คือ มือจับประตูคู่หน้าที่มันใหญ่และเกะกะพอควร กับช่องวางแก้วที่มีน้อยเกินไป

เครื่องเสียงเดิม จาก Clarion
ถ้าปรับจูน EQ และอื่นๆ ให้ดี เสียงที่ได้  “ใช้ได้” เลยนะ แต่ต้องยอมรับว่า “ทุ้มลึก” อาจจะน้อยไปหน่อย เพราะไม่มีซับมาช่วยเติมเต็ม
เครื่องยนต์ความแรงเดิมๆ มันผมค่อนข้างพอใจ + เกียร์ที่ค่อนข้าง “Smooth”
เลยไม่มีอะไร ที่จะต้องไปเปลี่ยนแปลงมัน

แต่ที่มีเพิ่มขึ้นมา 1 ชิ้น คือ Smart Gauge เอาไว้บอกบูสถ์ และอื่นๆ
เกจ์ เดี๋ยวนี้มันฉลาด บอกได้แทบทุกค่า แถมยังตั้งเตือนได้และไม่แพงด้วย แค่นั้น   

หวังว่าคงจะอ่านกันอย่าง “จุใจ” แล้วนะ..

“โลกมันไม่ได้อยู่ยาก...  คุณต่างหากที่อยู่ไม่เป็น...”
"อยู่กับสิ่งที่มี.. ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน.. และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"

ออฟไลน์ the kit

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1,020
Re: Review : REMAP เรียกความแรงด้วยงบเบาๆ All New D-Max 2.5 AT
« ตอบกลับ #62 เมื่อ: กรกฎาคม 21, 2020, 10:28:13 »
มีคนแซวมาว่า “ไหนว่าพี่ไม่ค่อยแต่งรถ เท่าที่ผมอ่านเห็นแต่งครบเกือบทุกคัน!!”
“ช่วยเล่ามาอีก อ่านเพลิน อ่านมันเลย..”
“เอาเรื่องเครื่องเสียงบ้าง...”
“เรื่องรถก็เล่าไปแล้ว มีเรื่องมอไซค์บ้างไหมพี่...”
และอื่นๆ เนื้อหาโดยรวมประมาณนี้

จริงๆ รถผมแต่งแทบทุกคันเหมือนกันนะ แต่โดยส่วนใหญ่ผมจะแต่งแบบเรียบๆ
Skirt, Spoiler, Aeropart เยอะๆ ผม “ไม่ชอบ”
แต่เพื่อนสนิทผม “มันชอบ”
ร้านไฟเบอร์ชื่อดังแถว “อตก.” นี่ ได้ตังค์ มันไปน่าจะหลายแสน
ใส่ “ชุดรบ” ออกมาจากร้านตอนบ่าย ตอนดึกออกไปเที่ยวก็เอาไปชนแตกแล้ว!!
ชอบเฉี่ยว ชอบชน ที่หนึ่งในดวงใจ..

เรื่องเครื่องเสียงต้อง “เท้าความ” ให้ฟังก่อน..
ย้อนไป “สามสิบกว่าปี...”
ก่อนผมจะมาชอบเครื่องเสียงรถยนต์ ผมมีความชอบมาจาก “เครื่องเสียงบ้าน”
พ่อผมใช้เครื่องเสียง “Sansui” ผมก็ฟังว่ามันดี ไพเราะดี มันมีมิติ ฟังเพลิน

แต่พอไปเจอชุดของปู่ผม อันนี้ “แจ่มกว่าเยอะ” 
ปู่ที่ผมเล่าในตอนก่อน ที่ว่าชวนผมไปดู Cayenne ใหม่
ซึ่งแกอยากจะเปลี่ยนแทนคันเก่าที่เป็น Cayenne เหมือนกัน  ตอนนี้ปู่ผมอายุ 91 ปี ยังขับรถเองได้นะ
กลับมาที่เครื่องเสียง ชุดที่ปู่ใช้ “McIntosh” เกือบทั้งเซต Amp, Receiver, Speakers
ยกเว้นเครื่องเล่น ใช้ Luxman หัวอ่านเป็นของ Teac 
เครื่องเสียงชุดนี้เห็นแกเล่าให้ผมฟังว่า “เกือบสี่แสน!!” ในตอนที่ซื้อ เมื่อเกือบสี่สิบปีที่แล้ว
ไม่รู้ว่าแกเพิ่ม “ศูนย์หลัง” มาตัวหนึ่ง หรือเปล่าก็มิอาจทราบได้ เพราะในตอนนั้นทองบาทละ “สี่ร้อย”
ถ้าเทียบมูลค่าปัจจุบัน ประมาณ “ยี่สิบห้าล้านบาท!!”
แต่ถึงตัดศูนย์หลังออกตัวก็ “สองล้านห้าแสนบาท” อยู่ดี!!
ผมฟังราคาในตอนแรกๆ ผมก็ไม่เชื่อซักเท่าไร..

แต่ไม่เกินห้าปีผ่านมา ประมาณปี 2558 ได้ไป หาซื้อชุด Home Theater แบบง่ายๆ ที่ “พารากอน” กับปู่
ได้แวะไป Showroom McIntosh ที่นั้น เพื่อดู “นวัตกรรมใหม่” ของยี่ห้อนี้  ซึ่งปู่ผมชอบในยี่ห้อนี้มากกกกก...
ชุด Home ของยี่ห้อนี้ “ตัวกลางๆ” 5.1 CH ครบชุด ยกเว้นจอภาพ ลดพิเศษช่วงโปรโมชั่น “16 ล้านบาท!!!”
แม่เจ้า!!  นี่ตัวกลางนะ  ถ้าตัว Top “สามสิบ”
แกกระหยิมยิ้มย่อง เป็นการใหญ่ “เห็นไหม บอกแล้ว ไม่เชื่อ!!!”

ไม่ว่าจะยังไง จะราคาเท่าใดก็ตาม  ต้อง “ยอมรับ” ในน้ำเสียงและเนื้อเสียง “ครบ” อบอุ่นและมีมิติ
ชุด McIntosh ที่ปู่ผมใช้นี้ ทุกวันนี้ก็ยังอยู่และ “ใช้ได้ดี” ตามปกติ
ไม่ใช่ว่ามันไม่เคยพังนะ เอาไป service มาแล้ว โดนไป “หลักแสน”
ทุกวันนี้เลยต้องทำให้มันทันสมัยขึ้น โดยหาเครื่องเล่น DVD Bluray มาต่อเพื่อให้มันเล่น File เพลง ผ่าน USB ได้
เพราะมันทำให้ชีวิต "ง่าย" การปรับเปลี่ยนเพลงก็ง่าย
แต่มันยังคง “ไพเราะ” อยู่ และจะให้ดีต้องเปิด Amp ให้มันเล่นอะไรเบาๆ ทิ้งไว้
ก่อน “ฟังจริง” ซักครึ่งชั่วโมงขึ้นไป จะ “ละเมียด” มากยิ่งขึ้น
เครื่องเสียงดีๆ ฟังเพลงอะไรก็ดีทุกอย่าง
สมัยเรียน ผมแอบเอา Tarzan Boy, Ring my bell, Lady Bump, Agadoo มาเปิด มันส์มากกกกก..
แต่ปัจจุบัน ถ้าได้ไป “เยี่ยมปู่กับย่า” ถ้ามีโอกาสได้เล่น McIntosh  ผมเลือกที่จะฟังเพลงของ “ผู้ล่วงลับ!!” หรือ "Senior"
เพียงคำเดียว, จงรัก, – สุเทพ  เสียงคุณสุเทพนี้ สมกับฉายา “นักร้องเสียงขยี้แพรบนฟองเบียร์”
อะไรมันจะ “ละเลียด ละเมียด ละไม” ขนาดนี้
แต่ปางก่อน – สุเทพ สวลี  โดยเฉพาะเสียงของคุณสวลีนี้ “หวานมาก” หวานแบบสัมผัสได้จากเสียง!!
Rhinestone Cowboy, Suttle's mill, Vincent อะไรประมาณนี้
อยากฟังเสียงให้ดี ก็ต้องปิดโสตประสาทด้านอื่น ทุกอย่างจะยิ่งดีขึ้น!!

เครื่องเสียงบ้านในยุคเก่า จะมีตัวปรับแต่งเสียงนิดหน่อย แค่ Bass Mid Treble และลำโพงก็จะมีแค่ 2CH
แต่แนะนำฟังเป็น “Flat” ผมว่าจะได้อารมณ์ของ “ต้นฉบับ” มากกว่า

เครื่องเสียงรุ่นใหม่ โดยมากจะทำได้แทบทุกอย่าง ดูหนัง ฟังเพลง เพราะ มันมีมาอย่างน้อย 5.1CH
แถมยังมีระบบ Auto Tuning, Auto Time Alignment เพื่อปรับให้เหมาะกับสภาพห้องที่เราจะฟังอีกต่างหาก!!

กลับมาที่เครื่องเสียงรถยนต์
ในตอนเด็กแรกเริ่มที่เล่น ในรถ Subaru 1800 GFT
ผมก็เริ่มจากชุดง่ายๆ Front ตัว และลำโพง 6x9 ที่ด้านหลัง หนึ่งคู่ แค่นั้น
ไม่ใช่ เพราะ อะไร มันเป็นเรื่องของ “เงิน” ล้วนๆ มีน้อยก็ใช้น้อย!!

พอมาได้ Isuzu มังกรทองมาเป็น “คู่ใจ” ตอนออกมาจากศูนย์นี่ สมัยนั้นไม่มีเครื่องเสียงติดมาให้นะ
มีแต่ “ช่องพลาสติกเปล่าๆ” ไว้วางของให้มา และสมัยนั้นแอร์ก็ไม่มีมาให้นะ ต้องเสียตังค์เพิ่มเองเป็น “Option!!”
แต่ตอนนั้น ผมขอภายนอกสวยไว้ก่อน ภายในค่อยตามมาที่หลัง
แล้วจะเอาเครื่องเสียงที่ไหนฟัง? 
เอา Sound About ของ Sony ที่ใช้ถ่านไฟฉาย “AA” ต่อกับลำโพงง่ายๆ ฟังได้เบาๆ แก้เหงาไป
ช่วงนั้น “บิลลี่ วันนั้น วันนี้ วันไหน” กำลังดัง!!
เก็บเงินนานมากๆ กว่าจะได้เครื่องเสียง เพราะ พอเก็บได้ระยะหนึ่ง ยางก็ใกล้หมด, ช็อคอัพก็รั่ว ฯลฯ
ขอที่บ้าน เขาก็ไม่ให้ทั้งหมด เขาบอกว่า “ใช้เงินเปลือง” นะเรา...
อยากได้เงินเยอะ ก็ต้อง “ขยัน” ทำงานช่วยที่บ้าน อย่า ออกไปเที่ยวเล่นมาก ก็ต้องเก็บตังค์ไป
ตอนนั้น ผมมีความคิดเรื่องเครื่องเสียงว่า ถ้าจะติดก็ต้องติดให้มันดี ไอ้ครึ่งๆ กลางๆ ไม่เอา!!

เพราะเห็นจาก “รถคนเคยเป็นเพื่อน” เอา Front Roadstar, ลำโพง 6x9 Noname ไว้ที่ประตูหน้า
ซับ Noname + Amp Noname + Pre Noname เรียกว่า “Noname” ทั้งชุด
ไม่ใช่ว่า ผมบ้า “Brandname” อะไรหรอกนะ ในสมัยนู่น ยี่ห้อ Noname คุณภาพก็จะ “ห่วย” ตามราคา
ทั้งหวีด ทั้งกวน เยอะมาก ต้องเปิดดัง เพื่อ “กลบ” เสียงพวกนี้
“ถ้าจะติด ต้องติดให้ดี”

ก็เป็นแบบนี้ในทุกคัน ถ้าผมจะติดเครื่องเสียง ผมจะเลือกให้มันดี ถ้าไม่ดี ยี่ห้อไม่มาตรฐาน หรือเกรดกลางๆ ขึ้นมา
ผมจะรอ...

นิตยสารรถยี่ห้อหนึ่ง ช่วงแรกจะเป็นเหมือน “Classified” ซะมากกว่า
ความน่าสนใจมันอยู่ที่คอลัมน์เครื่องเสียง นักวิจารณ์ นักทดสอบของเขา
บรรยายลักษณะเสียงออกมาเป็น “ตัวอักษร” ได้อย่างน่าสนใจและติดตาม
หลายเทคนิคมากมายเกี่ยวกับเครื่องเสียง ที่แบบไม่เคยรู้และไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน
Sound Stage, Front Stage Rear Fill, Back to Front, Tone Balance, Level Matching, Phase
Bi-wired, Single Amp, Bi Amp, Tri Amp, Multi Amp, Cross Over, Frequency ต่างๆ,
การเล่นสาย ทั้งสายไฟ สายสัญญาณ ขนาดสายไฟ ความยาวสาย หัวแจ๊ค ชุบทองไม่ชุบ การหุ้มสายไฟ การแดมป์
ประเภทตู้ซับ ประเภทซับ และอื่นๆ อีกมากมาย..
ผม “เคลิ้ม” ตามเลยนะ...

แต่อ่านไป อ่านมาเยอะๆ จาก “Columnist” หลายคน
บางมุมก็จริง บางมุมก็ขายของ  40/60
ก็อย่างว่า ถ้าไม่เขียนเชียร์ขายของ จะเอาเงินไหนมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกัน
เพราะฉะนั้น “เชื่อเขามากไม่ได้หรอก!!”

แต่ยังไงผมก็ยัง “ยอมรับ” อยู่ข้อ คือ
ของไหนที่มันมีประวัติและชื่อเสียง “ที่ดี” มานาน ของนั้น “แบบไม่มี ไม่มี” มักจะดีใช้ได้เสมอ

เครื่องเสียงในรถผมแทบทุกคัน โดยมากจะ “เน้นฟังในรถ” เป็นประเภท SQ “Sound Quality”
ในรถเก๋ง รถสี่ประตู โดยมากจะใช้ ลำโพงคู่หน้า 6 ½” แยกชิ้น เพราะมันสามารถให้เสียงร้อง
รวมถึงเสียงสูงได้ดีและเสียงความถี่กลาง สามารถลงได้ถึง “Mid-bass” และโดยมาก “ผมชอบ” ที่จะเอา “Tweeter” ไว้ที่ “เสาหน้า”
ถ้าสามารถทำได้ แล้วยิง Tweeter ซ้าย-ขวา มาตัดกันที่ “กระจกมองหลัง” เพื่อสร้าง “เวทีเสียง”
Sub โดยมากผมชอบขนาด 10” ซึ่งให้ “Bass” ได้ดี กระชับตื่นตัว “ไม่หย่อนยาน” เหมือนขนาดใหญ่กว่านี้
แต่ถ้า “ซับ” ยี่ห้อดีๆ รุ่นสูงๆ 12” นี้ ให้เสียงได้ดีและอัดได้มัน ให้ความถี่ได้ต่ำลึก ระดับ “ขากางเกงสั่น” ได้
แม้ไม่ต้องเปิดดังมาก!!

ร้านเครื่องเสียง ชื่อดังในประเทศไทย เมื่อประมาณ “ยี่สิบกว่าปี” ที่ผ่านมามีไม่มาก
แต่ผมว่า ผม “ลองยา” มาเกือบทั้งหมดนะ ไม่ว่าจะเป็น
ร้านแถวใกล้แยกรัชโยธิน
ร้านแถวนนทบุรี
ร้านแถวประดิพัทธ์
ร้านแถวบรรทัดทอง
ร้านแถวรัชดา ห้วยขวาง
ร้านใกล้แยกสุทธิสาร
พูดถึงร้านใกล้แยกสุทธิสาร วันนั้น ผมไปดู ผมไปถาม เจอ Volvo 940 สีดำ “แต่งซิ่ง”
เข้าไปติดชุดใหญ่ ใหญ่มาก Amp ต้องมี 5-6 ตัว!! Sub 12” 1คู่ + Sub 15” 1 คู่!! กลางแหลมอย่างน้อย 6 คู่
TV สี Sony 2 ½” พิมพ์ไม่ผิด “สองนิ้วครึ่ง” 1 ตัว CD Changer ครบครัน  ของดีมียี่ห้อทั้งนั้น
เจ้าของรถ คือ เจ้าของเพลง “ถอยดีกว่า” ที่ดังสุดๆ ในตอนนั้น
แม่เจ้า!! เขาหรือเธอ จัดหนักจัดเต็มจริงๆ ชุดนี้ในตอนนั้นต้องมี “สี่แสนขึ้น!!”

แต่พอเล่นเครื่องเสียงรถยนต์มานาน เล่นมาเยอะ ผมรู้เลยว่า..
“เติมเท่าไรก็ไม่เต็ม  ถมเท่าไรก็ไม่พอ”
ยิ่งถ้าไป “เผลอ” รู้ลึก รู้เยอะ
ผมว่าสู้รู้น้อย แล้วฟังเอาโดยรวมว่า เสียงที่ได้นั้น “ถูกจริต” เรามากในระดับที่เรา “พอใจ” หรือไม่
ถ้าใช่ควรจะจบ อย่า!! ไปหาความรู้เพิ่ม หรือแวะไปร้านเครื่องเสียงใดๆ อีก!!

เมื่อก่อน เครื่องเสียงรถ เป็นอะไรที่ “แพงมาก”  ยิ่งยี่ห้อดี ยิ่งแพง จ่ายครั้งเดียว จบ??!!

มันไม่จบหรอก ถ้าคุณยังเลือกที่ “จะตาม” มันอยู่
ฟังตอนแรกก็ว่าดี ว่าครบ พอ “เสพสื่อ” หรือเจอ "คนใกล้ตัว" เล่นพวกนี้ แล้วไปฟังรถเขาแล้วสลับมาคิด ก็ชักจะ “เขว”
ของเราแนว “SQ” มันก็ดังและไพเราะ  แต่พอไปเจอคนที่เล่น “SPL” เข้า
“อะไรว่ะ กูเสียตังค์แพงกว่า แต่ทำไมดังน้อยกว่า...”

ต้องเข้าใจว่ามันคนละประเภท แต่ไม่ต้องว่าใคร...
“ผมก็เป็น...”

สติ ต้องมา และต้องบอกตัวเองว่า “มันคนละชั้น”
มันเหมือนฟังลำโพงตาม “DiscoTheque” ดีๆ เอารุ่นกลางๆ หน่อย เช่น Phebus, Nacissus
“เธค” พวกนี้นิยมใช้ JBL Concert  เสียงดี รายละเอียดใช้ได้ อัดมันส์
ไม่เหมือน "เธค" ตาม ตจว. ลำโพงตู้ใหญ่แบบงานวัด ฟังไกลๆ ฟังเทศน์ ฟังธรรมก็พอได้
แต่ถ้าไปอยู่ใกล้ๆ บอกเลย "มันคืออะไร ไม่รู้เรื่อง" มันจะมีก็เพียงแต่ "หึ้งๆ ตู้มๆ แซ็คๆ"

ผมว่าแม้แต่ตำนานเธค “The Palace” ก็น่าจะใช้ JBL ด้วยเช่นกันนะ แต่ไม่แน่ใจ
ดูแต่ “หญิง” ใครจะสนลำโพง!!

นักฟัง “หูทอง” บางคนหรืออาจจะหลายคน
“Anti” การปรับแต่งเสียงมากเลยนะ
“Flat” คือ ดีที่สุด การปรับแต่ง ปรุงแต่งต่างๆ ทำให้เสียความเป็น “Original” ไป

ผมเห็นด้วย!! แต่เฉพาะเครื่องเสียงบ้านนะ!!??
เพราะที่บ้านเราสามารถจัดวาง, สร้างและกำจัด “จุดอ่อน” ในหลายสิ่งได้ ถ้ามีพื้นที่มากพอ
แต่ถ้าเป็น “คอนโดฯ” อาจจะต้องพึ่งพา ตัว Auto Tuning และ Time Alignment เพื่อสร้าง Acoustic ช่วย

แต่ถ้าเป็นรถยนต์การวางลำโพงต่างๆ แล้วแต่ทางผู้ผลิตออกแบบมาเลย
ถ้าเราจะปรับปรุง เปลี่ยนแปลง ในการจัดวางลำโพง เพื่อต้องการ Sound Stage และอื่นๆ
จริงๆ มันสามารถทำได้ เพียงแต่ว่ามันจะดูสวยงามหรือขัดตามากเพียงใด สุดแท้แต่การออกแบบ
และการทำแบบนี้ ในหลายคัน เรียกว่า “เสียรถ เสียของ” ไปเลยทีเดียว

โดยส่วนตัวผมๆ เลือกที่จะวางลำโพงในตำแหน่งเดิมตามที่ผู้ผลิตให้มา
แต่อาจจะมี “เจาะ คว้าน ขยาย” เพื่อให้ยัดลำโพงในขนาดที่ต้องการเข้าไปได้ แต่เลือกที่จะ “ทำลาย” ตัวรถให้น้อยที่สุด

การปรับแต่งเสียง “จูนเสียง” อันนี้สำคัญที่สุด
ต่อให้ชุดดี ของดีแค่ไหน  ถ้า “จูนไม่เป็น” ทุกอย่างจบ
เสียงโดยรวม อาจจะออกมาแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ของมูลค่าที่เราจ่าย
ยิ่ง Power Amp เยอะ, ลำโพงเยอะ ยิ่งจูนยาก

ตอนผมเล่นแรกๆ ก็คิดแต่ว่า “ของดี” เสียงจะต้องดีเสมอ...
นั้น “ไม่จริง” เสมอไป  มันต้องอยู่กับคนจูนด้วย
เพราะของดีและติดตั้งดีถูกต้อง เสียงกวน เสียงหวีด จะน้อย หรือไม่มีเลย!!

ยิ่งช่วงที่ผม “เคลิ้ม” กับเครื่องเสียงมากๆ และเป็นช่วงที่ “เงินหาง่าย รายได้ดี”
นี่ผมหาลองไปทั่วเลยนะ โดยเฉพาะ “ของที่มองไม่เห็น!!”
.....
.....
......
อย่า!! คิดไปไกล “ผมไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์”
ไอ้ที่มองไม่เห็น นี่คือ พวกสายสัญญาณ สายลำโพง
พวกนี้แพงมากเลยนะ มีตั้งแต่ “หลักสิบ” ยัน “หลักหมื่น”
ตัวเลขที่ว่านี่ มีหน่วยเป็น “เมตร!!”
ไม่ว่าจะสายอะไร “สั้นสุด คือ ดีสุด” เท่าที่มันจะ Connect กันได้ เพรามันจะ Lost น้อย
แถมยังไม่พอ มันควรจะเรียงสายจากตัวอักษร จากแอมป์ไปลำโพงด้วย!! นอกจาก “บวก-ลบ”
เรื่องสายลำโพง ยิ่งสายใหญ่ ทองแดงบริสุทธิ์ หน้าตัดใหญ่ คือ ดี
ดีจริง แต่เมื่อเทียบกับ เม็ดเงินที่จ่ายไปแล้ว บอกเลย “ไม่คุ้ม”

สายสัญญาณก็เช่นกัน เนื้อหาตามสายลำโพง
แต่สัมผัสได้ว่า “มีผลดี” ต่อชุดเครื่องเสียงจริง!!
สายดี ทำให้เสียงกวนหรืออะไรอื่นๆ “ไม่มี” หรือลดน้อยลง เสียงนักร้องหรืออะไรต่างๆ
“ดีขึ้น” แต่เลือกจ่ายแค่พอดีๆ แพงมากไป ก็เกินจำเป็น
ถ้าไม่รู้จะเลือกแบบไหน เอายี่ห้อมาตจรฐาน ราคากลางๆ แค่นี้ “เหลือเฟือ!!”

ในไทยช่วงประมาณ 20-30ปีที่ผ่านมา การ “ห่มผ้า” ให้สายต่างๆ ในรถนี่ได้รับความนิยม “เว่อร์ๆ”
ด้วยความเชื่อว่า “มันจะทำให้เสียงดีขึ้น!!??”
จริงเหรอ!!??
...
...
ไม่จริงหรอก ในด้านเสียง
มันให้เสียงเหมือนเดิมทุกประการ ไม่ได้อบอุ่นเพิ่ม หรืออื่นๆ
มันเป็นแค่ความรู้สึกทางใจ ทางตาล้วนๆ ว่า “มันดี”

เล่นเครื่องเสียงต้องรู้ลึกพอควร โดยเฉพาะเครื่องเสียงที่ไปติดจากร้านข้างนอกไม่ใช่มาจากโรงงานผู้ผลิต
เมื่อผมเล่นนานขึ้น + ความชอบโดยส่วนตัว หัดฟัง ตั้งใจฟัง เรียนรู้ช่วงของเสียง ความถี่เสียง หัดจูนต่างๆ
บอกได้เลย “มันสนุกมาก”
แค่ Amp 2 ตัว กว่าจะให้ได้เสียงดี “ดั่งใจ” ได้ เสียเวลา “จูน” เป็นวัน!!

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม ร้านเครื่องเสียงถึง “รวยเอาๆ”
เพราะมันเป็นร้าน “ขายเสียง” ที่มาพร้อมกับ “ความไม่พอเพียง” ของคน

รถของผมในช่วงหลังๆ ตั้งแต่ Honda Jazz ขึ้นมา
ผมมีร้านติดเครื่องเสียง ที่ไม่ไกลจากที่ทำงานผมนัก เจ้าของร้าน "ยังเด็ก" เคยเป็นลูกมือมาจากที่อื่น ฝีมือ "ใช้ได้"
จาก "วัยรุ่นสร้างตัว" มีเงินอยู่ไม่กี่พัน ตอนนี้ก็น่าจะมี "หลักแสน" อยู่นะ
ข้อดีของ "ไอ้น้อง" คนนี้ คือ มันรับฟังและพร้อมที่จะทำตามที่เราต้องการ
ผมก็ออกแบบให้ น้องมันทำให้ตามแบบ ติดตั้งตามที่ต้องการ เรื่องเสียงและต่างๆ ผมจูนเอง ปรับเองทั้งระบบ
ง่าย ดี ประหยัดงบ ประหยัดเวลาไม่ต้องเข้ากรุงเทพ และได้งานแบบ "สั่งได้" แม้ว่าจะ "ขลุกขลัก" บ้างนิดหน่อย

ถ้าเล่นไม่ลึก คุณก็จะ “เจ็บ” ไม่มาก
แต่ถ้าเล่นลงลึก และอยากให้ดี แบบ “สั่งให้” Taylor Swift or Ed Sheeran มายืนร้องด้านหน้าตรงกลางให้ฟังได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
ต้องยอม “เจ็บ” มากหน่อย เพราะ ค่าตัวเขาและเธอหรือคนอื่นๆ “มันแพง!!”
เพราะบางครั้ง “อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล” ก็มี..

ปัจจุบัน รถรุ่นใหม่ๆ ยิ่งรถราคาแพง ให้เครื่องเสียงชั้นดีมาจากโรงงาน
บางรุ่นนี่ "ดีขั้นเทพ" แต่ก็มันก็รวมมาในราคาค่าตัวรถในราคา "พญามาร"
แต่มันก็ดีที่มันมาพร้อมกับความเรียบร้อย และการจัดการ "Acoustic" ที่ดี
จากผู้ผลิตรถและผู้ผลิตเครื่องเสียงชั้นดี เพราะ เขาก็กลัว "ชื่อเสีย" มาทำลายชื่อเสียงที่สะสมมาอย่างยาวนาน

ไม่ว่าอย่างไงก็ตาม ผมเชื่อว่า ในทุกวันก็ยังคงมีนักเล่น (เครื่องเสียง) หน้าใหม่เพิ่มขึ้น เพื่อหา "เสียงของตัวเอง" ขึ้นมา
พยายามต่อไปนะ..สักวันความฝันก็คงจะจริง..

“เจ็บและจบคราวนี้...เห็นทีต้องจดจำไว้”
"อยู่กับสิ่งที่มี.. ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน.. และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"

ออฟไลน์ the kit

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1,020
Re: Review : REMAP เรียกความแรงด้วยงบเบาๆ All New D-Max 2.5 AT
« ตอบกลับ #63 เมื่อ: สิงหาคม 29, 2020, 12:46:30 »
เดือนที่แล้ว คุยเรื่องเครื่องเสียง มีคนทักมาว่าผมเป็น “หูทอง”
ผมบอกตามตรง ผม “ไม่รู้” ว่า หูทอง หูทิพย์นี้เป็นแบบไหน
เพราะ ความชอบในแนวเสียงนี้ แต่ละคน “ย่อมต่างกัน”
อย่างผมๆ ชอบ นักร้องเด่นชัด แหลมพอควรไม่จัดจ้าน ทุ้มสามารถรับกับเสียงร้องได้ดี เบสลงลึก หนักแน่น ไม่หย่อนยาน แต่ต้องไม่แข็ง!!
ยิ่งอายุมากขึ้น ความถี่ของเสียงที่ได้ยิน มันเปลี่ยนไปตามระบบประสาทของร่างกาย
อาจจะเพิ่มที่ความถี่ช่วงนี้ แต่ไปได้ยินน้อยลงในความถี่อีกช่วงหนึ่ง ก็เป็นไปได้

สรุป คือ การฟังเพลงหรือความนิยมชมชอบในเสียงของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน
แต่หลักๆ ที่ต้องการเหมือนกัน คือ ความชัดเจนและไม่มีเสียงรบกวน

การไปติดตั้งเครื่องเสียง
คุณบอกความต้องการของคุณไป เช่น ชอบนักร้องเด่นๆ เบสหนักๆ หรืออะไรก็ว่าไป
แล้วก็บอกงบประมาณไปว่า ไม่เกินเท่าไร ประมาณนี้
ราคาของยี่ห้อและรุ่นเดียวกัน แต่ต่างร้านกันก็คนละราคานะ
ส่วนผลลัพธ์ จะเป็นอย่างไร ต้อง “รอฟัง” ตอนติดตั้งและจูนเสร็จอีกที
แม้ของแบบเดียวกัน รถรุ่นเดียวกัน แต่คนละร้านติดตั้ง แต่ละคนจูน เสียงออกมาอาจจะไม่เหมือนกันด้วยนะ!!
ยิ่งลำโพง, amp, อุปกรณ์เสริมต่างๆ ยิ่งเยอะมากเท่าไร การจูนและอื่นๆ จะยากเพิ่มขึ้น มากและมาก


แต่ก็ตามที่เคยบอก ผมเชื่อว่า ของดีมียี่ห้อ ปห.ที่เกิดขึ้นจากตัวผลิตภัณท์จะมีน้อยกว่าของ “โนเนม”
เมื่อหลัง “จูน” เสร็จ คุณจะชอบไม่ชอบ ก็คุยกับ “Tuner” เพื่อปรับปรุงอีกที
หรือ ถ้าปรับปรุงแล้วยัง “ไม่ตรงใจ” นัก
คุณควรต้องรอมัน “Burn In” จนได้ระยะของมันก่อน  แล้วค่อยกลับมาให้ที่ร้านที่ติดไปนี่ จูนให้อีกครั้ง

บางทีคุณอาจจะ “แปลกใจ” ว่าน้ำเสียงมันอาจจะผิดไปจากตอนติดตั้งในตอนแรกพอควร
แต่ถ้าได้เสียงที่คุณชอบมาตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ? หลังจาก Burn In แล้วมันจะผิดเพี้ยนหรือแย่ลงไหม?
“ไม่แน่นอน ดีขึ้นอีก แย่ลงได้”
แต่โดยมากจะดีขึ้น.. 
เสียงแหลมจากที่เคย “จัดจ้าน” ก็จะผ่อนคลายมากขึ้น
เสียงนักร้อง จากโด่งๆ “เป็นไซนัส” ก็จะถูกรักษาหาย
เสียงทุ้มลึกจากซับ จากแข็งๆ โด่งๆ ก็จะนิ่มนวลขึ้น

แต่ที่บอกว่าแย่ลง คือ บางคนอาจจะชอบแหลมจัดๆ ก็อาจจะรู้สึกว่ามันไม่คม ก็ต้องปรับเพิ่ม
บางคนชอบ “ลูกครึ่ง ครึ่งควบลูก” อาจจะผิดหวัง เสียงที่เคยทำให้ “นักร้องไทยกลายเป็นฝรั่ง” หายไป
ถ้าอยากได้ “ลูกครึ่ง” เหมือนเดิมก็แก้ได้ แต่อันนี้อาจจะต้องใช้ Pre-Amp or Equalizer ช่วย
แต่ถึงไม่แก้ ลองฟังดูดีๆ โดยเฉพาะ “นักร้องรุ่นใหม่ๆ” ก็ออกเสียง “แบบฝรั่ง” อยู่แล้ว ทั้งๆที่ไม่ใช่
“ครึ่งควบลูก, ป-ป ” หรือไปเรียนนอกมานาน อะไรกับเขาเลย.. จริงๆ
นักร้องรุ่นใหม่ๆ จากเสียงร้องเต็มในลำคอ แล้วก็มาบีบให้มาเล็ก เพื่อให้มันไปถึง
หรือไม่ก็บีบเสียงให้เล็กและ "หอน" ไปเสียงสูง ฟังแล้ว "งง" ร้องเพลงฝรั่งหรือเพลงไทย
คือ มัน "ไม่ชัดเจน" ทั้งฝรั่งและไทย  มันคืออะไร!!???
"ฟังแล้ว งง"
แต่มันคงเป็น “Trend” สำหรับรุ่นใหม่ ที่ผม “ไม่อิน” กับมันเท่าไรนักนะ...

ถ้าหลังจาก Burn In มาแล้ว ลองไปปรับจูนมาใหม่ จากทุกอย่างที่มีให้ในระบบเดิมแล้ว ยังไม่ถูกใจอีก!!
Pre-Amp or Equalizer เป็นวิธีถัดไปที่คุณต้องเลือก หรือไม่ก็ต้องจัดชุดใหม่!!
ก็เคยบอกไว้แล้วว่า “อยากได้เสียงแบบไหน งบเท่าไร บอกกับทางร้านไป”
ถ้าร้านเป็น!!?? ไม่เน้นที่จะขายแต่ของที่เขาได้ “กำไรเยอะ” ก็น่าจะสนองความต้องการของคุณได้!!??
แต่ก็ ความพอใจ เสียงที่ชอบ ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน อันนี้ คุณต้องหาเอาเอง!!



เรื่องที่ “ผู้อ่าน” อยากให้ผมคุยตามที่ “Request” มา
อีกเรื่อง คือ เรื่อง “มอไซค์”

มอไซค์ ผม “ขี่เป็น” หลังขับรถยนต์เป็นได้ 2 ปี คือ ประมาณช่วง ม.1
ตอนหัดขี่ครั้งแรก คือ รถของคนงาน Yamaha Belle 80
ขึ้นคร่อม ตบเกียร์ก็ขี่ได้เลย ง่ายๆ เพราะมันก็คือ จักรยานติดเครื่อง

ที่มันง่าย เพราะ ผมเป็น “สิงห์ BMX ” มาก่อน เรื่อง “เล่นท่า” นี่ผมถนัด!!
ไม่ว่าจะ ยกล้อหน้า ยกล้อหลังวิ่ง หรือ แม้แต่กระโดดยกสองล้อ, Sailing และอื่นๆ
ปั่นยกล้อหน้า นี่ยกได้เป็น “กิโล” เลยนะ สบายๆ “กินหมู”
รวมถึงขี่ๆ ไป ตบแฮนด์หมุนแบบ “เฮลิคอปเตอร์” ผมก็ทำได้!!
แต่ถ้าจะ ตบแฮนด์หมุนแบบ “เฮลิคอปเตอร์” ได้ ต้องใส่ของแต่งที่เรียกว่า “โรเตอร์” ก่อนนะ
ไม่งั้นสายเบรกมันจะพันกัน แล้วจะพาล้มเอา..

มอไซค์คันแรกของผม คือ Suzuki Sprinter มันสวย มันเฟี้ยวมากเลยนะในตอนนั้น
ถ้าจำไม่ผิด เรือนไมล์มันสุดแค่ 120 แต่วิ่งจริงได้ประมาณ 90 ถ้าหมอบมีลมส่งหน่อยๆ 100 สบายๆ
คันต่อมาก็เป็น Yamaha Belle100 คันนี้ขี่ได้แปปเดียว ยกให้ไปเป็นรถโรงงานไป เพราะ “ไม่แรง”
ถอย Honda Nova-S มาแทน คันนี้แรงแถมมี “ดิสค์เบรกหน้า!! ”
 พอพูดถึงดิสค์เบรกหน้า หลายคนคง “งง” ว่าทำไม ต้องใช้ “!!” ด้วย มันมีอะไร
ในสมัยนั้น ตอนนั้น ประมาณ 30 ปีเห็นจะได้ มัน คือ ของใหม่ ของแปลก สำหรับ “รถกะเทย”
คันนี้ก็แต่งท่อ แต่งเครื่อง ทดสเตอร์ให้มันแรงขึ้นไปอีก จำได้ว่า วิ่งได้ “จมไมล์”

จากนั้นก็ขยับมา “เล่นใหญ่” อีกนิด เป็น KR150SP ไอ้คันนี้ แต่งเยอะมาก
“ท่อสูตร” ลองมาหลายสำนัก ไม่ว่าจะเป็น แดงบางทราย, หั่งโมดิฟาย, The Bike, เครา และสุดท้ายจบที่ PDK
เครื่องนี่แต่งครบสูตร ถึงขั้นยกใส่รถยนต์ เอามาให้ที่กรุงเทพ “โม” เลยนะ
แฟริ่งต่างๆ ถอดออกเกือบหมด, “อะไรที่มันหนัก” และถอดออกได้ เอาออกเรียบ
คันนี้ไปประกบกับ Class400cc. 4 จังหวะ พวก CBR400RR, VFR400RR ที่แต่งไม่เยอะได้สบาย
ระยะ 1 กิโลเมตร นี่  KRผม “แ_กเช็ด”
นำตั้งแต่ต้นยันปลาย แบบ “ห่างๆ”

มีอยู่ช่วงหนึ่งอยากลองขี่ “วิบาก”
เลยได้ลองของแรง “รถสูตร” ของ Suzuki RM125 รถแ_งโคตรสูง แรงดึงโคตรๆ “ตอดมือตลอด”
ขี่ยังไง ไม่ให้ “ล้อหน้ายก!!” 1,2,3 นี่ยกได้ทุกเกียร์
ลองเล่นอยู่ซักระยะ ทั้งวิบากและ “Enduro” แต่รู้สึกว่ามันไม่ใช่ทาง ก็ห่างออกมา

ผมนี่โชคดีอยู่อย่าง ที่มีเพื่อนห่างๆ พ่อมันเป็นเจ้าของร้านมอไซค์ ทั้งรับซ่อมและจำหน่าย
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็น “มือสอง” จากญี่ปุ่นซะส่วนใหญ่ ก็เลยได้เล่น ได้ลอง ในหลายรุ่นมากๆ

ก็มีอยู่ซํกระยะ รถมอไซค์ก็แทบไม่ได้แตะอยู่พักใหญ่ เพราะ งานที่บ้านค่อนข้างเยอะเลย ต้องใช้รถยนต์โดยส่วนใหญ่
จนกระทั่งมาแอบซื้อ VFR400RR ไว้ขี่เล่นซักระยะ

เมื่อต้องกลับไป “คุมบังเหียน” กิจการที่บ้านเต็มตัว เวลาเล่นในช่วงแรกก็มีน้อย
แต่ก็หาซื้อมอไซค์มาไว้ขี่อยู่ดี เป็น Honda V45 Magna แบบ “สพม.”
ก็แรงดี อยู่กับผม 6 ปี วิ่งไปแค่ สองพันกว่าโล เพราะ ไม่มีเวลาขี่
คันนี้ ขายไปมี “กำไร” มาอีก “สองหมื่น”

หลังจากแต่งงานมา ผมมี “ศรีภริยา” เข้ามาช่วย ทุกอย่างมันก็ “สบายขึ้น”
ตอนนั้นผมก็เลย “แอบซื้อ” แต่ไม่ใช่ “ญ” นะ
แต่เป็น Kawasaki Versys 650 เพราะอยากลองขี่แนว “Touring” ดูบ้าง
พอเธอรู้ โดน “ต่อว่า” เช็ดเลย ว่ามันอันตราย ไม่ใช่เพราะ มันเป็นมอไซค์นะ!!
แต่เพราะตัวรถมันสูง แม้ว่าเท้าผมจะ “ติดพื้น” เต็มเท้าทั้งสองข้าง
แต่เธอก็กลัวว่า เผื่อถนนลื่น เมื่อจอดแล้วจะทำให้ทรงตัวลำบาก!!

ตัว Versys นี่ก็ใช้มากว่า 6-7 ปี เลย วิ่งไป สองหมื่นกว่าโล
โดยรวมก็ดี ไม่มีอะไรจุกจิก ขี่สนุก ขี่มัน แรงบิดดี
คันนี้ไม่ได้แต่อะไรเลย ที่น่ารำคาญที่สุด เห็นจะเป็นเสียง "โซ่"
 
และถ้าได้ตามอ่านที่ผมเขียนมาตลอด ก็จะรู้ว่า...
ในที่สุด “The Dream come true” 
เมื่อผมได้เป็นเจ้าของ “ราชามอเตอร์ไซค์”
“Harley-Davidson”
มัน คือ ที่สุดของมอไซค์แล้วจริงๆ
พูดแบบนี้ คอ HD อาจจะ "ไม่พอใจ" ได้
ต้องเป็น "ผมไม่ได้ขี่แค่มอเตอร์ไซค์ แต่ผมขี่ Harley-Davidson"

จริงๆ ในชีวิตผม “ขี่” มาหลายรุ่น หลายยี่ห้อมาก แต่ไม่ใช่รถของตัวเองทั้งหมดนะ รถเพื่อน รถคนงาน รถร้านที่รู้จัก ฯลฯ
เอาเท่าที่จำได้ตอนที่พิมพ์นี้ก่อนนะ
Honda 50cc. ทรงเม็ดถั่ว ไม่รู้เรียกว่ารุ่นอะไร, Mio50, Giorgio, Nova-S, Nova-R, Nova-RS, Tena, Cela, Beat, AX-1, CB1, Bros1, Bros2, NSR150, NSR150SP, NSR250, CB400 VTEC, CB1300, X4 1300, CBR600RR, CBR1000F, VFR400RR, VFR400R, CBR400RR, CBR400R, V25Magna, V45Magna, CBR1000 Blackbird, CR125, STEED400, STEED600, Rebel250

Yamaha Belle80, Belle100, Bell R, Mate100, ZR120, RXS, RXZ, VR150, TZR150, FZ400, FZR250RR, FZR400RR, FZR750R OWO1, Vmax750, Virago250-400-750, XJ400, XV750, SRX600, TZR250, YZ125

Suzuki Sprinter, Akira-R, Crystal, RGV150SSS, RGV150SP, RGV250SP, GSXR250R, GSXR400R, Hayabusa1300, DR Big800, RM125

Kawasaki Cosmo-R, Micro80, KR150SP, KR250, ZXR400R, Eliminator400, KLX125, Vulcan-S, Versys650

Ducati Diavel

BMW R1200C

Harley Davidson Herritage Softail1340, Herritage Springer1450, Fatboy 1450, Fatboy96cu, Roadking107cu, StreetBob107cu, StreetGlide107cu, FXDR114, Fatboy114
ตกหล่นไม่รู้อีกเท่าไร..
พอมานับดู  “ขี่มาเยอะจริงๆ”

สมัยละอ่อน ก็ขี่เร็ว เร็วมาก ถ้ารถเล็กก็บิด “สุดปลอก” ทุกคัน
การขี่ “เข้าโค้ง” แบบ “เข่าเช็ดพื้น” ก็เคย แถมยังเข้าแบบไม่มี “Guard” หรืออะไรเลยนะ
กางเกงยีนธรรมดาล้วนๆ !!
เมื่อนึกถึงอดีตแล้ว “กูรอดมาได้ไงว่ะเนี่ย”
ไม่ใช่ตัวเองขี่เก่ง หรือขี่เซียนอะไร ใดๆ ทั้งสิ้น
“โชคดี” ซะมากกว่า

ถ้าย้อนกลับไปได้และมีความคิดแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ “คงไม่กล้า” ที่จะทำแบบนั้นอีก...

เมื่ออ่านถึงตอนนี้... หลายคนคงอยากรู้ว่า.. ผมเคยขับล้ม คว่ำ หรืออะไรบ้างหรือเปล่า...?
.....
.....
......

“ไม่เคยครับ!!” ตั้งแต่ขี่มอไซค์มาสามสิบกว่าปี
“ไม่เคยประสบอุบัติเหตุ แม้แต่ครั้งเดียว!!”
แต่!! ก็เคยจอดรถเรียบร้อยแล้ว เอาขาตั้งลงไม่ดี แล้วรถมาเกี่ยวดึงล้มไปด้วย...
เหลือเชื่อใช่ไหม!! แต่บอกแล้ว “โชคดีล้วนๆ”
มอไซค์นี่ ผมเคยขี่เร็วสุด ประมาณ 280 กม./ชม.!! บนอาน Suzuki Hayabusa1300

แต่ผมเคยอุบัติเหตุใหญ่ จาก “BMX” แทนนะ
ก็เพราะไอ้ท่า “เอาล้อหน้าวิ่ง” นี่แหละ
เบรกหน้า ดีดน้ำหนักตัวขึ้น ล้อหลังยกน่าจะประมาณ 45-60 องศา กะจะวิ่งให้มันได้ยาวมากหน่อย
แต่ทรงตัวพลาด เอาไหล่ลงกระแทก “ไหปลาร้าหัก”
เขาเฝือกไปหลายเดือน...
 
มอเตอร์ไซค์ มันเป็นอะไรที่รถยนต์ให้ไม่ได้ แม้ว่าจะเป็น “Sport เปิดประทุน” ก็ให้ได้ไม่เหมือน
มันคนละ “Feel”
บนอานมอไซค์ มันจะมีเพียงแค่ตัวเรากับมอไซค์
มันทำให้เราได้รู้สึกว่า “ปลดปล่อย”
มันทำให้เราผ่อนคลาย..
เมื่ออยู่บนอานของมอไซค์ มันทำให้เราไม่ต้องคิดอะไร
“ทุกอย่าง..ปล่อยผ่าน”
เช่นเดียวกับสายลมและแสงแดดที่มันผ่านเข้ามา “ผ่านเข้ามาและก็ผ่านไป”
แม้ว่าเราไม่ได้ขี่มันไปไกล แค่ระยะทางสั้นๆ
แค่นี้มันก็ทำให้เราบันเทิง โดยไม่ต้องมีเสียงเพลง หรือเสียงใดๆ นอกจากเสียงเครื่องและเสียงท่อของมัน
มีเพียงแค่มอไซค์กับตัวเรา เพียงแค่นี้มันทำให้รู้สึกได้ว่า “อยู่กับตัวเอง” จริงๆ 


“สิ่งที่คนเราชอบไขว่คว้า คือ ความฝัน
แต่สิ่งที่คนเราต้องอยู่กับมัน คือ ความจริง”
"อยู่กับสิ่งที่มี.. ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน.. และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"